Tel: +31 (0)10 52 25 011 NL |   Fax: +31 (0)84 21 51 696 NL  skype afrika-online
English Nederlands
Home | Over Ons | Contact | Extra
Slideshow

Reizen naar Malawi

Geografie

Malawi ligt in Zuidelijk Afrika ten westen van Zambia. Malawi grenst verder aan Mozambique en Tanzania. De oppervlakte van Malawi is 118.480 vierkante kilometer. Malawi is daarmee ongeveer 3.5 keer zo groot als Nederland.
Malawi is een langgerekt land. De lengte is ruim 800 kilometer en de breedte varieert tussen de 80 en de 160 kilometer. Het Malawimeer ligt in het oosten van het land en is, net als het land zelf, langgerekt. Het meer neemt een vijfde deel van de totale oppervlakte van Malawi in beslag. Het Malawimeer ligt in de Centraal-Afrikaanse Slenk en het diepste punt is 785 meter. Het meer watert af in de Shire, die daarna in de Zambesi in Mozambique uitkomt om in de Indische Oceaan af te wateren. Ten westen van het Malawimeer liggen steile heuvels met een gemiddelde hoogte van duizend meter. In het zuiden ligt de hoogste berg van Malawi, de Mount Mulanje (drieduizend meter).
 
Klimaat

Malawi heeft een (sub)tropisch klimaat. In de hoger gelegen gebieden is het iets koeler. De regentijd valt tussen november en april. In oktober is de gemiddelde temperatuur 33 graden Celsius. Juli is de koudste maand met een gemiddelde temperatuur van 21 graden Celsius.
 
Planten en dieren

Planten
De begroeiing van Malawi bestaat uit grassen en bossen. De oevers van de rivieren en het Malawimeer zijn moerasachtig. Er groeien veel bijzondere inheemse bloemen in Malawi. Een voorbeeld daarvan zijn de gladiolen, maar er zijn ook meer dan honderd soorten orchideeën te vinden. Sparren en eucalyptusbomen zijn geplant voor de houtindustrie. Verder komen voor: acacia, apenbroodboom, ceder, koffie, mahonie en teak.
 
Dieren
Het wild in Malawi leeft voornamelijk in de nationale parken. Het bekendste park is het Liwonde National Park. Hier leven kuddes olifanten en antilopen. In de Shire Rivier baden kuddes nijlpaarden. In het zuiden leven veel luipaarden, jakhalzen en zebra's.
 
Geschiedenis

Malawi ontleent zijn naam aan het prekoloniale rijk Maravi, dat ooit tot ver over de grenzen van het huidige Malawi reikte. De hedendaagse grenzen van Malawi zijn grotendeels bepaald door de activiteiten van Britse en Schotse missionarissen die met name langs de kust van het Meer van Malawi werkzaam waren. Eind 19 e eeuw werd het land, toen Nyasaland geheten, Brits protectoraat. Al vrij snel ontstonden er antikoloniale gevoelens bij de bevolking, die echter pas in de jaren vijftig een voor de Britten bedreigende situatie gingen vormen.
 
In de periode 1964 (onafhankelijkheidsverklaring) - 1994 is het politieke leven in Malawi sterk gedomineerd door de persoon van Dr. Hastings Kamuzu Banda. Deze, van huis uit arts, leefde eind jaren vijftig enige tijd in ballingschap. Hieruit teruggekeerd stelde hij zich aan het hoofd van de Nationalistische Beweging. Na een korte gevangenschap werd Banda opgenomen in de regering, in 1962 benoemd tot Minister-President en twee jaar later, na het uitroepen van de Republiek binnen het Gemenebest, tot President. In de loop der jaren ontwikkelde het regime zich meer en meer tot een autoritair en dictatoriaal bewind dat geen oppositie duldde. Dit werd in de hand gewerkt doordat Dr. Banda vrijwel alle besluiten eigenmachtig nam en zichzelf in 1970 tot president voor het leven benoemde.
 
Eind jaren tachtig groeide bij veel Malawianen de weerstand tegen het regime van Banda vanwege de grote economische ongelijkheid, de achteruitgaande levensstandaard, de politieke repressie en de veranderende politieke situatie in de regio (vluchtelingenstroom richting Malawi als uitvloeisel van de burgeroorlog in Mozambique en verkiezingswinst van de oppositiepartij in Zambia).
 
Met steun van de kerken en donoren groeide de oppositie tegen de President. De katholieke bisschoppen veroordeelden in 1992 voor het eerst in het openbaar de mensenrechtenschendingen wat leidde tot verschillende stakingen, studentenprotesten en rellen, terwijl westerse donoren hun niet-humanitaire hulp opschortten. Aan het eind van dat jaar werd een referendum gehouden over het partijenstelsel, waarbij de meerderheid voor een meerpartijensysteem koos.
 
Als 'vertrekpunt' voor het huidige Malawi kan 1994 gehanteerd worden, het jaar waarin na ordelijk verlopen verkiezingen. Banda tot aftreden werd gedwongen. Het land is erin geslaagd in slechts tien jaar een redelijk functionerend politiek systeem van de grond te krijgen. Zowel in 1994 als in 1999 won het United Democratic Front (UDF) de nationale verkiezingen onder aanvoering van Bakili Muluzi. Deze werd tevens bij de gelijktijdig gehouden presidentsverkiezingen als staatshoofd ge- en herkozen. Hoewel de grondwet een derde termijn uitsluit, trachtte Muluzi via een grondwetswijziging dat toch te bewerkstelligen. Door verzet vanuit de samenleving, de kerken wederom voorop, moest hij dat streven opgeven en wees hij als troonpretendent Bingu wa Mutharika aan, een wat kleurloze econoom die o.m. bij de Wereldbank heeft gewerkt.
 
In mei 2004 werd Mutharika tot president verkozen. Sindsdien voert hij een beleid dat tot doel heeft door middel van economische hervormingen en corruptiebestrijding het vertrouwen van donoren terug te winnen en armoedebestrijding en economische groei na te streven. Een voedselcrisis en politiek conflict met voormalig president Muluzi bedreigen echter deze ambities.
 
Economie en Toerisme

Malawi kende vanaf het begin van haar onafhankelijkheid in 1964 tot 1994 (einde van de regering van president Banda) een centraal geleide economie. Sedertdien heeft de ombuiging naar een op export gericht, markt georiënteerd economisch stelsel evenwel maar beperkt succes gehad door een aantal, veelal externe en weinig beïnvloedbare, factoren. Genoemd kunnen worden: de geografische "land locked" ligging en een ontoereikende economische diversificatie door de concentratie op landbouw, in het bijzonder de tabaksteelt. Daar de laatste meer dan 50% van de export voor haar rekening neem t, oefenen fluctuaties in de wereldmarktprijzen een aanzienlijke invloed uit op de Malawiaanse economie. Meer in zijn algemeenheid geldt dat deze ook sterk afhankelijk is van substantiële economische hulp van IMF, Wereld Bank en individuele donoren. Overmakingen door in Zuid-Afrika en andere landen in de regio werkzame Malawiaanse werknemers spelen tegenwoordig nog slechts een beperkte rol. Andere negatieve factoren zijn de geringe omvang van de binnenlandse markt, een matige infrastructuur, een zwakke munteenheid en bij de verwachtingen achterblijvende binnen- en buitenlandse investeringen.
 
De Malawiaanse regering zelf kreeg in het verleden met regelmaat verwijten over gebrek aan visie en beleid. Ook werd zij geconfronteerd met beschuldigingen van corruptie en economisch mismanagement. Belangrijkste kritiekpunten waren een verhoudingsgewijs topzwaar overheidsapparaat en onvoldoende transparantie en te hoge overheidsuitgaven in verhouding tot de inkomsten. De nieuwe regering o.l.v. Mutharika heeft aangegeven deze kritiek ter harte te nemen door een kabinet van beperkter omvang samen te stellen en corruptie aan te pakken. Hervatting van het economisch programma met het IMF was voor de president een prioriteit. Zowel IMF, Wereldbank, EU en bilaterale donoren VK en Denemarken hadden immers hun budgetsteun opgeschort vanwege het gebrek aan budgetdiscipline en de corruptie van Muluzi's regering. Geschat wordt dat de economische groei 4,25% zal bereiken over de periode 2004/2005. Maar ook de inflatie zal stijgen door stijging in de olieprijzen en maïsprijzen als gevolg van de droogte in 2004 en 2005.
 
Internationale donoren worden door de prestaties van de nieuwe regering aangemoedigd om opnieuw steun te verlenen. Hierdoor overweegt het IMF om het Staff Monitored Programme om te zetten in een Poverty Reduction and Growth Facility (PGRF). Ook donoren als VK en de Europese Commissie hebben besloten om opnieuw budget support te verlenen.
 
Het economisch klimaat in Malawi blijft permanent onder druk staan. De te sterke focus op één product (tabak), overstromingen, droogte en het hieruit voortvloeiende wijdverspreide gebrek aan voedselveiligheid mondden in de afgelopen jaren uit in een hongersnood. Mutharika heeft toegezegd Malawi vrij van honger te zullen maken. Verder heeft de HIV/AIDS pandemie een vernietigende invloed in alle sectoren op de toch al beperkte capaciteit.
 
Binnenlandspolitieke aspecten - onzekerheid over het economisch beleid van de nieuwe regering, de weliswaar noodzakelijke geachte maar pas mondjesmaat gerealiseerde liberalisering en privatisering van staatsbedrijven ongunstige belastingmaatregelen, - en de situatie in Zimbabwe als regionale politieke factor maken buitenlandse ondernemingen beducht om in Malawi te investeren.
 
Bevolking

In Malawi wonen iets meer dan 13 miljoen mensen (2006).De bevolkingsdichtheid is ongeveer 110 inwoners per vierkante kilometer.
 
De natuurlijke bevolkingsgroei bedraagt 2,38%.(2006)
 
Geboortecijfer per 1000 inwoners is 43.13 (2006)
 
Sterftecijfer per 1000 inwoners is 19.33 (2006)
 
De levensverwachting is 41,7 jaar. (mannen 41,9 en vrouwen 41,6 jaar (2006)
 
De bevolking bestaat grotendeels uit negerstammen van Bantoe herkomst. De bekendste stammen zijn de Tumbuka, de Nyanja, de Chewa, de Tonga en de Yao.
 
Verder wonen er kleine minderheden Aziaten en Europeanen in Malawi.
 
Taal

Malawi kent twee officiële talen, het Chichewa en het Engels. Verder worden er talloze inheemse talen en dialecten gesproken.
 
Godsdienst

Het christendom is vooral in het zuiden verspreid ( 75%). In het noorden wonen moslims (20%). Daarnaast of tegelijkertijd zijn er aanhangers van inheemse ( animistische) godsdiensten.
 
Samenleving

Staatsinrichting
De introductie van de meerpartijen-democratie in 1994 resulteerde in een nieuwe grondwet waarin niet alleen de staatsvorm is geregeld maar ook de betrokkenheid van de bevolking bij de vorming van een regering en de vrijheid van drukpers. Zij legt tevens de scheiding der machten (onafhankelijke rechtspraak) en de bescherming van de mensenrechten voor alle burgers vast.
 
De wetgevende macht wordt gekenmerkt door de Nationale Vergadering met 193 leden. Parlementariërs worden direct via een districtenstelsel voor een periode van vijf jaar gekozen. In praktijk is de positie van het parlement zwak ten opzichte van de president en een centralistische, door de president gedomineerde uitvoerende macht.
 
Politiek
Malawi kent sinds de invoering van het meerpartijenstelsel een groeiend aantal politieke partijen, niet alleen binnen het parlement, maar ook daarbuiten. Veel partijen zijn pas in de aanloop naar de laatste parlementsverkiezingen opgericht en tal van de huidige politieke partijen ontstonden als afsplitsingen van bestaande partijen. Er is sprake van een zekere concentratie van partijaanhang per district/regio. Politieke activiteit is in Malawi erg persoonsgebonden. Hierdoor ontbreekt het partijen dikwijls aan cohesie en ideologische oriëntatie, hetgeen resulteert in frequente breuken en fragiele gelegenheidscoalities. Binnen deze context kan de positie van de president van oudsher als machtig en invloedrijk omschreven worden.
 
Ondanks de inzet van soms oneigenlijke en door haar langjarige machtspositie als voornaamste regeringspartij verworven middelen (zoals zendtijd, gebruik van overheidsmiddelen, transport e.d.) kreeg het UDF bij de parlementsverkiezingen in mei 2004 met een forse terugval van 91 naar 49 zetels te maken. UDF verloor aan populariteit mede vanwege de slechte economische prestaties, beschuldigingen van corruptie en de pogingen van ex-president Bakili Muluzi om via een grondwetswijziging een derde termijn te bewerkstelligen. Tijdens niet onomstreden parlements- en presidentsverkiezingen kreeg Mutharika de meeste stemmen (35,89%) en werd de oppositionele Malawi Congress Party (MCP) van de vroegere president Banda verrassenderwijs de grootste partij. In de eerste weken na de verkiezingen wist de UDF de grootste partij te worden door de steun van onafhankelijke parlementsleden en enkele kleinere partijen te zoeken. Op grond van deze stembusuitslag presenteerde president Muthurika medio juni 2004 een driepartijen kabinet (UDF, Aford en Republican Party) dat, in tegenstelling tot het vorige, 46 leden tellende kabinet, in omvang gereduceerd was tot 21 ministers (gaandeweg zijn hier echter enkele leden aan toe gevoegd).
 
De verkiezing van mei 2004 zijn relatief rustig verlopen, maar diverse waarnemersmissies oordeelden dat het verkiezingsproces niet vlekkeloos is verlopen. Kritiek betreft voornamelijk de wijze waarop de Malawi Electoral Commission haar taak heeft uitgevoerd, de kiezersregistratie en de toegang tot de media. Deze kritiek heeft ertoe geleid dat op 30 augustus 2004 de voorzitter van de Electoral Commission is afgetreden. In mei 2009 zullen er nieuwe verkiezingen plaatsvinden.
 
Sinds zijn aantreden is president Mutharika, ondermeer door zijn strijd tegen corruptie, een onafhankelijke koers gaan varen ten opzichte van zijn voorganger. In het anti-corruptieproces zijn belangrijke figuren binnen de UDF niet ontzien. Zo zijn een voormalige burgemeester van Blantyre en een voormalig minister van financiën respectievelijk veroordeeld en aangeklaagd wegens corruptie. Ook heeft Mutharika geweigerd van corruptie betichtte bondgenoten van Muluzi in zijn kabinet op te nemen. Dit heeft gaandeweg geleid tot toenemende spanningen binnen de UDF.
 
In februari 2005 is Mutharika uit de UDF gestapt en heeft hij een eigen partij, de Democratic Progress Party (DPP) opgericht. UDF voegde zich bij de oppositie. Dit leidde ertoe dat Mutharika zich geconfronteerd zag met een hem vijandig gezind parlement. De spanningen spitsten zich met name toe op de stemming over de begroting en een motie om de president af te zetten. De dreiging dat politiek gedoe effectieve beheersing van de voedselcrisis zou belemmeren heeft geleid tot irritaties bij de bevolking, maatschappelijke organisaties en donoren.
 
Bron: landenweb.nl
Top