Tel: +31 (0)10 52 25 011 NL |   Fax: +31 (0)84 21 51 696 NL  skype afrika-online
English Nederlands
Home | Over Ons | Contact | Extra
Slideshow

Mauritius luxe strandvakantie reizen

Geografie

Algemeen
Mauritius (officieel Republic of Mauritius en in het Frans: Maurice), het vroegere Île de France, is een eiland in de Indische Oceaan en behoort tot de Maskarenen Archipel. Tot de Maskarenen Archipel behoren ook het eiland Réunion en Rodrigues, dat bij Mauritius hoort. De St. Brandon-eilanden en de twee Agalega-eilanden zijn ook Mauritiaanse gebiedsdelen. Net boven Mauritius liggen nog vijf onbewoonde eilanden waarvan Round Island het bekendst is. Mauritius ligt 855 km ten oosten van Madagaskar. Mauritius is 1864 km2 groot, Rodrigues is 103 km2 groot. De gehele staat samen met al zijn gebiedsdelen is 2045 km2 groot. Mauritius is ongeveer net zo groot als de provincie Utrecht.
Mauritius is van vulkanische oorsprong en ontstond 13 miljoen geleden. De vulkanen op het eiland werken al niet meer sinds 200.000 jaar, hoewel er 10.000 jaar geleden nog lava uitgestroomd is. Dat het land van vulkanische oorsprong is, is nog te zien aan de miljoenen vulkanische stenen die op de grond liggen. Het centraal plateau bereikt op enkele plaatsen hoogten van meer dan 600 meter met als hoogste punt de Piton de la Rivière Noire (813 m). De bergen zijn niet zozeer bijzonder qua hoogte maar zijn opmerkelijk door hun grimmige en bijzondere vormen. Ook zijn er diepe ravijnen met spectaculaire watervallen te zien. Voor de sterk gelede kust liggen koraalriffen. Deze koraalriffen beschermen Mauritius als het ware tegen de invloeden van de zee. In het binnenland liggen een aantal grote kratermeren. Mauritius telt ongeveer zestig riviertjes. De Grand River South East is de langste met bijna 40 km. De Rivière du Poste is 24 km lang. Op plaatsen waar de oorspronkelijke begroeiing nog bestaat, komt tropisch oerwoud voor.
 
Klimaat

Het tropische zeeklimaat op Mauritius is op zich vrij gelijkmatig maar kan plaatselijk zeer verschillen. Zo is het aan de kust het warmst en kan het op het centraal plateau op hetzelfde moment vijf graden koeler zijn. Opmerkelijk is ook dat het aan de kust droog is terwijl het in het binnenland regent, en vice versa. En dat voor een eiland dat maar 58 bij 47 kilometer meet. Ook het weer aan de oost- en westkust kan op hetzelfde moment verschillen. De hoogste temperaturen worden gemeten van januari tot april, tussen de 25 en 35° graden Celsius. Dit is ook de tijd van de cyclonen waardoor Mauritius gemiddeld één keer in de vijftien jaar direct getroffen wordt. Mauritius heeft wel vaker te maken met enkele dagen van hevige regenval, als restverschijnsel van cyclonen die in buurt gewoed hebben. Er is geen regentijd, het kan elke dag overal gaan regenen. De Mauritiaanse "winter" duurt van juli tot september als het niet warmer wordt dan 24°C overdag en 16°C 's nachts. Voor Europeanen is dit een perfecte temperatuur. Bovendien valt er dan minder regen en is het minder drukkend warm. In de hoofdstad Port Louis valt gemiddeld ongeveer 200 mm regen in de maanden januari tot april. In september tot november valt gemiddeld ongeveer 40 mm. Het aantal dagen met regen varieert in Port Louis van 15 in oktober tot 24 in juli. De temperatuur van het zeewater schommelt tussen de 22 en 27°C.
 
Planten en dieren
Op de Maskarenen komen ongeveer 700 soorten planten en bloemen voor die nergens anders op de wereld voorkomen. Meer dan 300 daarvan komen alléén nog op Mauritius voor. Vernietiging van de ecosystemen en leefomgevingen hebben er echter voor gezorgd dat verschillende soorten zéér zeldzaam zijn geworden. Van sommige soorten bestaan in het wild nog maar enkele exemplaren! Slechts 1% van alle bomen op Mauritius bestaan nog uit de hardhouten soorten die vroeger op Mauritius veel voorkwamen. Ze zijn alleen nog te vinden in het Black River Gorges National Park. Beroemd is het Mauritiaanse ebbenhout, het donkerste hout ter wereld. Andere indrukwekkende bomen zijn de Indiase banyan en de prachtige rode bloemen dragende flamboyant. Mauritius is grotendeels met oerbos bedekt geweest, dat echter goeddeels door kaalslag verdwenen is.
 
Er zijn 89 soorten orchideeën op Mauritius te vinden. Negen daarvan komen alleen nog op Mauritius voor. De anthurium is een veel voorkomende bloem die zelfs al wordt geëxporteerd.
 
Zeven soorten palmen komen alleen nog op Mauritius voor, waarvan er van twee nog maar één exemplaar in het wild voorkomt. De nationale bloem van Mauritius is de "Boucle d'Oreille", die in het wild alleen nog voorkomt op een particulier terrein. De stranden van Mauritius worden niet zozeer omgeven door palmen als wel door casuarina's. Eucalyptusbomen zijn aangeplant in plaats van het verdwenen inheemse bos.
 
In het Black River Gorges National Park probeert men een deel van de natuurlijke vegetatie van het Mauritius te behouden.
 
De Mauritiaanse zoogdierenwereld is zeer beperkt. Naast de onvermijdelijke geiten, katten en honden komt de mangoest en de tenrec redelijk veel voor. De Hollanders importeerden het Java-hert. Verder leven er nog wilde zwijnen en makaken, een apensoort. Gevaarlijke dieren zijn er niet op Mauritius.
 
Het enige inheemse zoogdier dat nog op Mauritius voorkomt is de fruitvleermuis.
 
Ook met de inheemse vogelsoorten is het droevig gesteld. Nog slechts acht inheemse soorten komen voor, waaronder enkele van 's werelds meest zeldzame soorten. Zo waren er van de roze duif in 1974 nog maar 24 exemplaren. Dankzij een uitgekiend fokprogramma en bescherming tegen natuurlijke vijanden is deze vogel nu weer regelmatig in het wild te zien. Met de enige roofvogel van Mauritius, de Mauritiaanse torenvalk, was het nog erger gesteld. In 1973 waren er door de invoering van bestrijdingsmiddelen en ontbossing nog maar vier exemplaren over en was op dat moment de zeldzaamste vogel ter wereld. Op dit moment schat men het aantal torenvalken door een internationaal fokprogramma weer op 500. Een ander project betrof de echoparkiet waarvan er nu weer ongeveer 70 rondvliegen. Nog steeds bedreigde vogels zijn de koekoeks-klauwier, de Mauritiaanse zanglijster en met name de Mauritiaanse fody. De Round Island-stormvogel is zeer interessant voor vogeldeskundigen omdat deze vogel verder alleen nog maar in Trinidad, aan de andere kant van de wereld, voorkomt! Round Island is een van de onbewoonde eilanden die bij Mauritius hoort. Een pas ontdekte soort is de Maskareense pijlstormvogel die verder alleen nog maar op de Comoren broedt. De beroemdste vogel van Mauritius is de dodo, een groteske tot de duiven behorende loopvogel die al snel nadat de Hollanders op Mauritius arriveerden, werd uitgeroeid. Eenzelfde lot deelden de reuzenschildpadden.
 
Voor de kust van Mauritius leven walvissen, dolfijnen en karetschildpadden. Tussen het koraal leeft de vervaarlijk uitziende, maar ongevaarlijke reuzenmoeraal. Vissers uit de hele wereld maken elk jaar weer jacht op de blauwe koolvis. De dierenwereld in de wateren en lagunes rond Mauritius wordt ernstig bedreigd door toeristische motorboten, vissers, duikers en milieuverontreiniging.
 
Bijzonder zijn de acht reptielensoorten van Round Island waarvan er drie met uitsterven bedreigd worden: de Telfair's hagedis, de Round Island-gekko en de geschubde boa.
 
Geschiedenis

Arabieren, Portugezen en Hollanders
Arabische handelaren waren eind 10e eeuw de eersten die van het bestaan van Mauritius afwisten. Ze noemden het eiland Dinarobin, maar vestigden zich daar niet. Ook de Portugese ontdekkingsreizigers vestigden zich niet op het eiland, hoewel ze wel op eiland geweest zijn. Het was Domingo Fernandez die als eerste Europeaan voet aan wal zette. Hij noemde het eiland Ilha do Cerne (Zwanen-eiland). Men vermoedt dat die naam te maken had met de dodo of met de naam van het schip van Fernandez. Het eiland Rodriguez werd ontdekt door Diego Rodriguez in 1528. Samen met Réunion werden de eilanden de Maskarenen genoemd, naar de Portugese admiraal Don Pedro Mascarenhas. In 1598 landde vice-admiraal Wybrandt van Warwijck op de zuidoost-kust van Mauritius.Hij claimde het voor de Hollanders en noemde het naar de toenmalige Amsterdamse stadhouder, Maurits van Nassau. Het zou echter nog 40 jaren duren voordat de Hollanders zich definitief vestigden op Mauritius. Ze gebruikten het toen als tussenstop tijdens de reizen naar Batavia op Java. Ook wilde de Verenigde Oost-Indische Compagnie op Mauritius een handelsmonopolie vestigen voor het kostbare ebbenhout. Men bouwde nog wel het fort Frederik Hendrik, het oudste Hollandse fort in Afrika. De Hollandse kolonie floreerde echter nooit erg goed en werd in 1710 voorgoed door de Hollanders verlaten, een gehavend en veranderd Mauritius achterlatend. Zo was de dodo uitgeroeid, werden slaven van het vasteland van Afrika geïntroduceerd, bijna al het ebbenhout gekapt, Java-herten, wilde zwijnen, tabak en vooral suikerriet geïmporteerd.
 
Franse tijd
Vijf jaar later werd Mauritius door de Fransman Guillaume Dufresne d 'Arsal ingenomen en ingericht als handelspost. Hij noemde het Île de France en droeg het over aan de Compagnie des Indes Orientales. Vanaf 1721 vestigden zich definitief Fransen op het eiland en vanaf 1735 werd er een heuse gouverneur aangesteld, Bertrand François Mahé de Bourdonnais. Onder zijn bewind werden de havenfaciliteiten verbeterd, de eerste scholen en een ziekenhuis gebouwd en een wegennet aangelegd.
 
Vanaf de tweede helft van de achttiende eeuw kregen de Engelsen het voor het zeggen in de Indische Oceaan. Port Louis werd een vrijhaven voor piraten die van daaruit hun rooftochten ondernamen. De bekendste was de Frans-Mauritiaanse vrijbuiter Robert Surcouf. In 1789, de tijd van de Franse Revolutie, werd de Franse gouverneur afgezet. De slavernij bleef echter gehandhaafd.
 
Engelse tijd
In 1810, ten tijde van de Napoleontische oorlogen, hadden de Engelsen genoeg van de piraterij op de Indische Oceaan. Ze werden echter in eerste instantie door de Fransen verslagen in de slag bij Vieux Grand Port. Het zou de enige zeeslag zijn die ooit door Napoleon gewonnen zou worden. Enige tijd later landden ze op de noordkust van Mauritius bij Cap Malheureux en veroverden alsnog het hele eiland.
 
Het verdrag van Parijs in 1814 bepaalde uiteindelijk dat Île de France, Rodrigues en de Seychellen aan de Engelsen werd toegewezen. De Engelsen veranderden de naam onmiddellijk weer in Mauritius. De Frans-Mauritianen mochten wel hun taal, religie en rechtssysteem houden. In 1835 werd de slavernij afgeschaft, de slaven bevrijd en vervangen of aangevuld met arbeiders uit India en China. De Engelsen begonnen de Mauritiaanse suiker wereldwijd te verhandelen en dit zou het bestaansrecht van Mauritius de komende 150 jaar verzekeren. Als gevolg hiervan werden de Frans-Mauritiaanse families tot op de dag van vandaag rijke suikerbaronnen. Intussen werden er nog duizenden Indiase arbeiders aangetrokken, wat uiteindelijk van grote politieke invloed zou blijken te zijn. Meer dan de helft van de inwoners van Mauritius is nu namelijk van Indiase afkomst. In 1901 werd Mauritius bezocht door de Indiase leider Mahatma Gandhi o.a. om te praten over de burgerrechten van de bevolking.
 
Tijdens de Eerste en Tweede Wereldoorlog bleef Mauritius gevrijwaard van oorlogshandelingen. Waar het eiland niet van gevrijwaard bleef waren cyclonen, malaria-epidemieën en een inzakkende suikermarkt. In 1936 werd de Labour Party opgericht en na de Tweede Wereldoorlog kon iedereen die 21 was en zijn kon schrijven, lid worden van de partij. Onder de bezielende leiding van Seewoosagur Ramgoolam werd de Labour Party in de jaren '50 steeds machtiger en vormde de directe tegenhanger van de Partí Mauricien Social Démocrate (PMSD).
 
Onafhankelijk
Mauritius werd op 12 maart 1968 onafhankelijk. Ramgoolam werd de eerste gekozen premier en bleef dat dertien jaar achter elkaar, uiteindelijk in een coalitie met de PMSD. In 1982 ontstond er na nieuwe verkiezingen een nieuwe coalitie tussen de linkse Mouvement Militant Mauricien (MMM) onder leiding van Paul Bérenger, en de Partí Socialiste Mauricien onder leiding van Anerood Jugnauth. Jugnauth werd premier en Bérenger minister van financiën. Na meningsverschillen tussen beide nam Bérenger als snel ontslag en Jugnauth ging verder met een coalitie bestaande uit de MMM, de PMSD en twee kleinere partijen. In augustus 1983 bleef deze coalitie na verkiezingen aan de macht. Alles ging voorspoedig tot enkele leden van het Mauritiaanse parlement in 1986 betrokken raakten bij een drugsschandaal. De op een zijspoor geraakte Bérenger rook zijn kans, maar ook de verkiezingen van 1987 werden gewonnen door Jugnauth. Na de verkiezingen van 1991 werden de twee opponenten Jugnauth en Bérenger weer in elkaars armen gedreven. Ze bestuurden het land tot 1995 toen Jugnauth de verkiezingen verloor aan Navin Ramgoolam, zoon van de eerste premier Seewoosagur Ramgoolam.
 
In 1992 werd Mauritius officieel uitgeroepen tot Republic of Mauritius, onafhankelijk van het voormalige Britse moederland.
 
Na de verkiezingen in september 2000 is de regering van de “Labour Party” (LP) vervangen door een coalitie van de “Mouvement Socialiste Militant” (MSM) en de “Mouvement Militant Mauricien” (MMM). Een belangrijke coalitie-afspraak voorzag er in dat de toenmalige premier Sir Anerood Jugnauth (MSM) in 2003 president zou worden en Bérenger (MMM) premier (thans oppositieleider) tot het eind van de regeringsperiode van vijf jaar. Tijdens de afgelopen verkiezingen in juli 2005 won de Arbeiderspartij, waarna de leider Navim Rangoolam benoemd werd tot premier van de Alliance Sociale coalitie, waarin 5 andere kleinere partijen deel uitmaken. Bezien moet worden in hoeverre president Jugnauth (MMS) en premier Rangoolam (AS) in staat zijn samen te werken. De AS behaalde 38 van de 62 verkiesbare zetels; de oppositie (MMM/MSM) slechts 22 zetels. De verkiezingen vonden naar Afrikaanse maatstaven zonder al te veel problemen plaats. Het verlies van MMM/MSM wordt in brede kring vooral geweten aan de groeiende vrees van economische teruggang.
 
Tijdens de municipale- en gemeenteraadsverkiezingen van oktober cq. december 2005 heeft de coalitie Alliance Sociale (AS) haar overwinning op MMM/MSM herhaald. De macht van AS is daarmee op alle drie niveaus van bestuur in Mauritius gevestigd.
 
Economie en Toerisme

Algemeen
De economie had tot het begin van de jaren '80 een eenzijdig karakter, doordat de voornaamste bron van inkomsten de suikerrietteelt was. Toen de wereldmarktprijs van rietsuiker in het begin van de jaren tachtig dramatisch daalde, begon de regering naar diversificatie van de economie te streven en verlegde zij sinds 1982 haar aandacht naar industrialisatie. Zo daalde het aandeel van de suikerrietproductie en -industrie in het bruto nationaal product van 13% in 1979 tot 9% in 1993. De textielindustrie werd de belangrijkste industriële tak van het land. In 1988 was zij de belangrijkste deviezenbrenger (44%); daarna volgden suikerriet (35%) en toerisme (30%).
 
De regering forceerde de werving van buitenlandse industriële bedrijven in de zogenaamde vrije zone van exportindustrie (Export Processing Zone, EPZ), die sindsdien de motor achter de groei van de Mauritiaanse economie is. Voordelen van deze vrije zone zijn de goedkope en goed geschoolde arbeidskrachten en de forse belastingvoordelen. Verder streeft de regering naar het aantrekken van technisch hoogwaardige bedrijfstakken en wordt er geprobeerd het toerisme nog meer te bevorderen. Ook de levensmiddelenindustrie wordt uitgebreid.
 
Mauritius heeft een wegennet van 1860 km, waarvan 93% is geasfalteerd. Er loopt één snelweg over het eiland; van het vliegveld naar Port Louis. Port Louis is de enige havenstad. Er is geen spoorlijn, wel een internationale luchthaven. Air Mauritius is de nationale luchtvaartmaatschappij. Het gemiddelde inkomen per hoofd van de bevolking bedroeg in 1999 $10.400. In 1996 had Mauritius een werkloosheidspercentage van 2%.
 
Landbouw
Suiker is de belangrijkste bron van inkomsten wat betreft de landbouw, voor Mauritius. Suikerriet werd in 1639 door de Hollanders vanuit Batavia (Indonesië) meegebracht. Op 80% van alle landbouwgrond wordt op dit moment suikerriet verbouwd. Op de grote plantages werken ongeveer 5500 landarbeiders. Daarnaast zijn er ± 35.000 boeren die zelf suikerriet verbouwen. Per jaar produceert Mauritius ongeveer 700.000 ton suiker in 16 fabrieken.
 
Tussen het suikerriet worden soms tomaten en aardappels verbouwd. Vanwege de gevaren van monocultuur wordt steeds meer landbouwgrond gebruikt voor andere producten.
Een van die (export)producten is thee. Pas vanaf de negentiende eeuw werd de thee een echt landbouwproduct is nu uitgegroeid tot een areaal van 40 km2. De thee wordt met name op het wat hoger gelegen centraal plateau verbouwd. Er zijn op dit moment vijf theefabrieken. Mauritius-thee ondervindt sterke concurrentie van andere theeproducerende landen zoals Sri Lanka (Ceylon thee). Thee met vanillesmaak wordt bijna als een nationale drank beschouwd.
 
Tabak wordt al verbouwd sinds de tijd van de Hollanders. Pas de laatste 75 jaar is er sprake van een volwaardig landbouwproduct. Tot nu toe wordt het verbouwd voor de lokale markt. De laatste jaren worden er 800 ton tabak geproduceerd. Als de kwaliteit ook nog verbeterd kan het zelfs uitgroeien tot een exportproduct. Rijst, het belangrijkste voedsel voor de Mauritiaan, wordt geïmporteerd. Aardappels voor eigen gebruik worden steeds meer verbouwd, op dit moment zo'n 20.000 ton per jaar. Andere landbouwproducten zijn maïs, pinda's, uien, knoflook en verschillende soorten bladgroenten en kruiden.
 
De fruitproductie bestaat o.a. uit ananassen, bananen, papaja's, mango's, lychees, watermeloenen en citrusvruchten. Op kleine schaal wordt koffie verbouwd.
 
Veeteelt en visserij
Kipproducten en eieren worden alleen voor eigen gebruik geproduceerd. Vlees moet veelal geïmporteerd worden. Alleen geiten worden gefokt voor de vleesproductie. De visindustrie op Mauritius ontwikkelt zich in een snel tempo. Men name tonijn in blik is sinds 1972 een exportproduct geworden. Vinvis, krabben en oesters worden in zoutwaterbassins gehouden. Men onderzoekt op dit moment de mogelijkheden om zeewier en garnalen te gaan exploiteren. Ook wordt geprobeerd zoetwatervissen te gaan houden en exploiteren.
 
Industrie
Vanaf 1960 begon Mauritius zich te industrialiseren, eerst nog voor de lokale markt. Na het sluiten van overeenkomsten tussen Mauritius en de Europese Unie werd het voor Mauritius interessant om ook voor de export te gaan produceren. Als tegenprestatie werd het voor de Europese landen gemakkelijk gemaakt om te investeren In Mauritius. Bijna zestig bedrijven vestigden zich op Mauritius, wat goed was voor 90.000 banen. De gefabriceerde producten worden geëxporteerd naar o.a. Europa, Verenigde Staten, Japan en Oost- en Zuid-Afrika. Het totale bedrag aan geëxporteerde goederen bedroeg in 1998 1.7 miljard dollar. De producten die gemaakt worden zijn o.a textiel, horloges, pluche beesten, zonnebrillen, lenzen en scheepsmodellen. Veel in Europa gekochte producten dragen dan het stempel "made in Mauritius" en staan garant voor een goede kwaliteit. Ook de industrie voor de lokale markt doet het goed; o.a. drank, sigaretten, meubels en scheepsbouw. Ingevoerd worden o.a. levens- en genotmiddelen, aardolieproducten, cement, ijzer, staal, machines en transportmiddelen en -onderdelen. Het totale bedrag aan geïmporteerde goederen bedroeg in 1998 2,1 miljard dollar. De nationale bierbrouwerij is Phoenix.
 
Toerisme
Na textiel en suikerriet is het toerisme de derde bron van inkomsten voor Mauritius. Ongeveer 15.000 Mauritianen verdienen hun geld in de toeristische sector.
De eerste vijftig toeristen arriveerden in 1952 op Mauritius. Het aantal toeristen dat jaarlijks naar Mauritius komt bedraagt op dit moment ongeveer 500.000. De toeristen komen vooral uit Frankrijk (160.000), Réunion (83.000), Groot-Brittannië (51.000), Zuid-Afrika (50.000), en Duitsland (43.000). Het aantal Nederlanders dat naar Mauritius reist is nog beperkt, ca. 6500 per jaar. Voor de Europeanen zijn de maanden december en januari het populairst.
De overheid voert een toeristenbeleid dat meer geïnteresseerd is in kwaliteit dan in kwantiteit. Voor de "backpacker" heeft Mauritius dan ook niet zoveel te bieden.
 
Bevolking

Mauritius heeft ongeveer 1.180.000 inwoner en de bevolking groeit met ongeveer 1% per jaar (2000: 0,89%). Iets minder dan de helft van de bevolking woont in de steden. De bevolkingsdichtheid is groot namelijk 634 inwoners per km2. Mauritius is daarmee een van de dichtst bevolkt landen ter wereld. In de hoofdstad Port Louis wonen ongeveer 160.000 mensen. De bevolking is zeer jong; bijna 40% van de bevolking is onder de 21 jaar. De levensverwachting is gemiddeld bijna 71 jaar.
 
De bevolking van Mauritius is een interessante mixture van vele rassen: Chinezen, Fransen, moslims, Creolen en Indiërs.
 
Hindoes vormen meer dan 50% van de Mauritiaanse bevolking en zijn in alle lagen van de bevolking vertegenwoordigd. Een kwart van de bevolking behoort tot de Creolen die vaak van gemengd Europees-Afrikaanse afkomst zijn. Ze behoren over het algemeen tot het armere gedeelte van de bevolking. De meeste Creolen wonen in het zuidelijke deel van Mauritius.
Moslims komen van Pakistan, India en Arabische landen en maken ongeveer 15% van de bevolking uit.
 
De Chinezen vormen een kleine minderheid, ongeveer 3% van de bevolking. Deze groep bestaat voor en groot deel uit handelaren en horen over het algemeen bij de rijke klasse.
 
De mensen van Europese, vaak Franse, afkomst zijn afstammelingen van de kolonisten uit de achttiende eeuw en vormen ongeveer 3% van de bevolking. Ze werken meestal in het toerisme en bij de overheid. De Mauritiaanse levensstandaard ligt ver boven het Afrikaanse gemiddelde.
 
Het eiland Rodrigues heeft ongeveer 35.000 inwoners.
 
Taal

De officiële talen op Mauritius zijn het Engels en het Frans. De omgangstaal is echter vooral het Creools dat iedereen spreekt en verstaat. Er zijn maar ongeveer 3000 mensen die thuis Engels praten. Het Frans wordt gesproken door een elitaire groep en alleen op formele bijeenkomsten. In het onderwijs wordt overwegend Frans gebruikt. De kranten zijn ook voor een groot deel in het Frans geschreven.
 
Hoewel het Creools de moedertaal is van ca. 52% van de bevolking, is het geen officiële taal, wordt het niet onderwezen op de scholen, is er geen grammatica en zijn er geen spellingsregels.
 
Dat de oorsprong van het Creools voornamelijk in het Frans ligt getuigen de volgende uitdrukkingen:
 
* Hoeveel kost het? - Kumien sa?
* Breng me naar het hotel - Amen mwa lotel
* Ik begrijp het niet - Mwa pa kompran
* Ik wil hier blijven - Mwa pay restay
* Wat is dit? - Ki etay sa?

Het Creools van Mauritius is trouwens niet te vergelijken met het Creools in het Caribische gebied.
 
Een andere taal die veel gesproken wordt is niet zozeer het Hindi, als wel de "Creoolse" exponent het Bhojpuri, dat door ongeveer 200.000 mensen wordt gesproken. Andere Indische talen die gesproken worden zijn o.a. Urdu en Gujarathi.
 
Er worden in Mauritius 22 talen gesproken waaronder naast de al genoemde talen o.a. Chinees en Arabisch.
 
Godsdienst

De belangrijkste godsdienst op Mauritius is het Hindoeïsme. Ongeveer 52% van de Mauritianen zijn, meest orthodoxe, Hindoes. Er staan meer dan 150 tempels op het eiland. Het belangrijkste feest van de Hindoes is het Maha-Shivaratree-feest in februari. Meer dan 300.000 Hindoes komen op die dag bij elkaar. Enkele Hindoe-sektes zijn Kabir Panthis, Rabidass en Hare Rama Krishna.
 
Het christendom was de eerste religie op Mauritius en op dit moment is ongeveer 30% van de bevolking aanhanger van een christelijke groepering. Er zijn ongeveer 250.000 rooms-katholieken en verder nog o.a. Anglicanen, Presbyterianen, Adventisten, Jehova's en Methodisten. Op het eiland Rodrigues is ongeveer 97% van de bevolking rooms-katholiek.
 
Moslims vormen ongeveer 16% van de bevolking. De meeste Mauritianen van Chinese afkomst zijn rooms-katholiek geworden. Er zijn nog maar ongeveer 3000 boeddhisten en enkele tientallen confucianisten.
 
Samenleving

Staatsinrichting
De republiek Mauritius is een parlementaire democratie (meerpartijen-systeem), vrijwel naar Brits model. De Nationale Assemblee bestaat uit 66 leden die voor vijf jaar gekozen worden volgens het districtenstelsel. Er zijn 20 kiesdistricten waar drie leden gekozen kunnen worden. Dan zijn er ook nog twee leden van het eiland Rodrigues. De vier zetels die overblijven zijn voor de "beste verliezers" en worden gelijkelijk verdeeld onder de Chinezen, de moslims, de Hindoes en de "algemene bevolking". De president van Mauritius heeft vooral een ceremoniële taak. De premier is de belangrijkste politieke figuur die ook de regering (25 ministers) samenstelt en wordt gekozen door de Nationale Assemblee.
 
Gemeenteraadsverkiezingen worden elke drie jaar gehouden. Er is algemeen kiesrecht voor iedereen van achttien jaar en ouder. De belangrijkste politieke partijen behartigen de belangen van etnische groeperingen, andere die van een bepaalde religieuze groep. Dankzij het kiesstelsel en een stembusakkoord hebben de Parti Travailliste Mauricien en de Mouvement Militant Mauricien sinds 1995 met slechts 65,2% van de stemmen toch alle 62 zetels in handen.
 
Onderwijs
Zowel het basis- als het middelbaar onderwijs op Mauritius is gratis. Onderwijs is niet verplicht op Mauritius maar 95% van de kinderen bezoekt de school. Verder vervolgonderwijs bestaat uit lager en hoger technisch onderwijs en een lerarenopleiding, het Mauritian Institute of Education. Enkele duizenden studenten bezoeken de University of Mauritius die sinds 1965 gevestigd is in Le Réduit. Er kunnen daar administratief, landbouw en technisch onderwijs gevolgd worden.
 
In Moha zit sinds 1970 het Mahatma Gandhi Institute. Dit instituut probeert de Indiase cultuur te bewaren en uit te dragen. Men geeft diploma-cursussen zowel voor kinderen als voor volwassenen op het gebied van Indiase muziek, dans, kunst taal en filosofie.
In 1995 was 17% van de bevolking boven de 15 jaar analfabeet.
 
Bron: landenweb.nl
Top