Tel: +31 (0)10 52 25 011 NL |   Fax: +31 (0)84 21 51 696 NL  skype afrika-online
English Nederlands
Home | Over Ons | Contact | Extra
Slideshow

Mozambique vakantie reizen

Geografie

Mozambique ligt in Zuidoost-Afrika en ligt tussen Zuid-Afrika en Tanzania en grenst aan het kanaal van Mozambique. Mozambique grenst aan Malawi, Swaziland, Tanzania, Zambia, Zimbabwe en Zuid-Afrika. De oppervlakte van Mozambique is 801.590 vierkante kilometer. Mozambique is daarmee ongeveer 22 keer zo groot als Nederland.
Het landschap bestaat voornamelijk uit vlakke kustgebieden, met in het midden een bergachtig gebied. In het noordwesten zijn hoge plateaus te vinden. Het westen heeft echte bergen. Naast het vasteland bestaat Mozambique uit een flink aantal eilanden.
 
Klimaat

Het klimaat in Mozambique is van tropisch in het noorden tot subtropisch in het zuiden van het land. Cyclonen passeren regelmatig het land.
 
 
Planten en dieren

Planten
Mozambique heeft een vegetatie die typerend is voor tropische en subtropische gebieden. Veel voorkomende bomen zijn ondermeer acacia, ebben, mahonie, oelin, palm, rubberboom en apenbroodboom.

Dieren
Mozambique heeft een rijke fauna met onder andere antilopen, buffels, giraffes, krokodillen, neushoorns, nijlpaarden en olifanten.
 
Geschiedenis

Rond het jaar 500 trokken bantoestammen het huidige Mozambikaanse grondgebied binnen. Aan het begin van het tweede millennium vestigden Arabisch en Swahili sprekende handelaren zich op diverse plaatsen langs de kust. In 1498 ontdekte Vasco da Gama de zeeverbinding tussen de Atlantische en de Indische Oceaan, door het ronden van de Kaap de Goede Hoop. Dit vormde het begin van ontdekkingsreizen van de Portugezen naar India en het Verre Oosten, later gevolgd door Nederlanders en Engelsen. Als steunpunt bouwden de Portugezen forten bij Sofala (nabij het huidige Beira) en op Ilha de Moçambique. Het in het binnenland gelegen koninkrijk Mwanamutapa kon pas in de 17e eeuw onderworpen worden.
 
De periode tussen de 16e en 19e eeuw wordt gekenmerkt door goudkoorts, slavernij (zowel op plantages als handel) en schermutselingen met Nederlandse en Engelse kapers op de kust. Tot het eind van de 18e eeuw maakte het gebied deel uit van het Portugese Estado da India, waarvan Goa aan de westkust van India de hoofdstad was. Nadien werd het een zelfstandige bestuurlijke eenheid onder een Gouverneur Generaal. Vanwege de strategische ligging op de route naar het Verre Oosten hebben Nederlandse vloten begin 17e eeuw tot drie maal toe tevergeefs geprobeerd het Portugese fort op Ilha de Moçambique te veroveren. In 1721 werd een Nederlands fort, Lagoa, gebouwd aan de baai bij het huidige Maputo. Nadat de bezetting ervan gedecimeerd was door tropische ziektes moest, na tien moeilijke jaren dit fort, toen ook wel genaamd fort 'Lijdzaamheid', worden opgegeven.
 
Mozambique werd, na de "anjerrevolutie" in 1974 Portugal op 25 juni 1975 tamelijk abrupt onafhankelijk en wordt sindsdien geregeerd door de tot politieke partij omgevormde bevrijdingsbeweging Frente de Libertação de Moçambique (Frelimo). Frelimo opteerde vanaf de onafhankelijkheid voor een marxistisch-leninistisch beleid. Deze keuze alsmede de steun die Mozambique gaf aan het verzet tegen de blanke minderheidsregeringen in Rhodesië en Zuid-Afrika, leidde eind jaren zeventig tot een confrontatie met beide landen. Met steun van deze twee landen werd de verzetsbeweging Resistência Nacional de Moçambique (Renamo) opgezet. De gewapende strijd met Renamo heeft de ontwikkelingen in het land lange tijd beheerst. Renamo kenmerkte zich door een wreed optreden tegen de burgerbevolking en het vernietigen van infrastructuur. Ruim 1,5 miljoen mensen kwamen bij de burgeroorlog om het leven en ongeveer 5 miljoen vluchtelingen bevonden zich binnen en buiten de grenzen van Mozambique. Pas in 1992 kon in Rome een vredesakkoord worden getekend. Een VN-vredesmacht, genaamd UNOMOZ, werd belast met het toezicht op de uitvoering van het akkoord en had onder meer een belangrijke taak in de demobilisatie, mijnopruiming en voorbereiding van de verkiezingen. Deze vredesoperatie, aanvankelijk voorzien voor de duur van een jaar, werd uiteindelijk pas in oktober 1994 afgerond met de eerste parlementaire en presidentiële verkiezingen.
 
De in 1986, na het dodelijke ongeval van Samora Machel benoemde President Joaquim Chissano deed afstand van het marxisme-leninisme en sloeg een nieuwe politieke en economische koers in. Eind 2004 werd bij de derde democratische verkiezingen van Mozambique, Armando Emílio Guebuza gekozen als opvolger van President Chissano.
 
Economie en Toerisme

Dat Mozambique is gaan behoren tot de armste onder de minst ontwikkelde landen (MOL's) ter wereld is te wijten aan een mengsel van factoren als de schok van de dekolonisatie (bijna het gehele, Portugese, middenkader verliet plotsklaps het land), de ontwrichting in de regio door de internationale boycot en stuiptrekkingen van de apartheidsregimes in Zuid-Afrika en Rhodesie (het huidige Zimbabwe) alsmede de langdurige burgeroorlog. Sinds 1992 kruipt de Mozambikaanse economie uit het dalen de economische groei is sedertdien bijna ongeevenaard in de wereld (weliswaar mede bepaald door het extreem lage startniveau). Factoren die ten grondslag liggen aan deze gunstige trend zijn de politieke stabiliteit, de economische hervormingen en de hoge mate van donorsteun. Het per capita inkomen van zo'n US$ 200,- behoort weliswaar nog tot de laagste ter wereld, maar is toch zo'n 50% hoger dan in het midden van de jaren negentig. Ook andere economische indicatoren lijken er op te wijzen dat er sprake is van een duurzaam economisch herstel.
 
De gemiddelde groei in de tweede helft van de 90-er jaren beliep 7%. Na een depressie in 2000 door hevige overstromingen herstelde de economie zich in 2001 en werd een reële economische groei bereikt van 14% en in 2002 12%. De inflatie werd in de laatste jaren substantieel teruggedrongen, toch piekte 2001 door monetaire expansie en depreciatie met 22%, maar 2002 toonde met 8% inflatie weer een acceptabeler beeld, dat ook een afspiegeling is van het tamelijk stringente monetair beleid. Het begrotingsbeleid is erop gericht het begrotingstekort terug te dringen, door de uitgaven m.n. buiten de PRSP (Poverty Reduction Strategy Paper) priorioriteitsgebieden terug te dringen en de belastingopbrengsten te verhogen.
 
In september 2001 bekrachtigden de Wereldbank en IMF het HIPC (Heavily Indebted Poor Countries) completion point voor Mozambique. Dit geschiedde op basis van de voltooiing van het armoedebestrijdingsplan, PRSP, en bekrachtiging van het PRGF-akkoord met het IMF. De netto contante waarde van de overgebleven buitenlandse schuld van Mozambique bedraagt US$ 1,2 miljard na deze schuldverlichting, hetgeen gelijk is aan 31% van het GNP of 113% van de waarde van de jaarlijkse exportopbrengsten.
 
Het vertrouwen van buitenlandse particuliere investeerders in Mozambique neemt sterk toe. Recente ontwikkelingen ten aanzien van grote investeringsprojecten zoals de rehabilitatie van de transportcorridors vanuit het 'achterland' van Zuid-Afrika, Zimbabwe en Malawi naar de respectievelijke zeehavens Maputo, Beira en Nacala; de bouw van een aluminiumsmelter (MOZAL), de exploitatie van gasvelden en de aanleg van een pijplijn door het Zuid-Afrikaanse SASOL en de onderhandelingen over een tweetal grote staalfabrieken (in Maputo en Beira) zijn bemoedigende tekenen in dit verband. Mozambique beschikt voorts over een voorraad natuurlijke hulpbronnen, waaronder kolen, hydro-energie, gas en wellicht ook olie waarvoor bij buitenlandse investeerders grote belangstelling bestaat.
 
De landbouw is en blijft voorlopig echter verreweg de belangrijkste bron van inkomsten en werkgelegenheid. Ruim een kwart van de Mozambikaanse binnenlandse productie is afkomstig uit de landbouw; circa 80% van de bevolking leeft van de landbouw. Deze vormt tezamen met de visserij tevens de belangrijkste bron voor exportinkomsten.
 
In het kader van de economische liberalisatie en herstructurering werd een belangrijk deel van de staatsbedrijven en -banken geprivatiseerd en de prijzen geliberaliseerd. De resultaten bleven niet uit en het land werd dan ook als "success story" van het IMF genoemd, alhoewel in de huidige fase van gecompliceerde financiële hervormingen ook problemen worden ontmoet. De nationale begroting wordt grotendeels gefinancierd door buitenlandse donoren. Er worden de nodige inspanningen verricht om de capaciteit tot het innen van belastingen te verhogen. Een ander knelpunt is de gebrekkige infrastructuur, die de marktgerichte exploitatie en afzet van landbouwproducten hindert. Verdere ontwikkeling van de transportroutes is tevens onmisbaar voor Mozambique als distributieland in de regio.
 
Als gevolg van de overstromingen in 2000 werd door de internationale gemeenschap rehabilitatiesteun ter waarde van US$ 450 miljoen toegezegd, alsmede vervroegde schuldverlichting. Nederland stelde naast noodhulp ter waarde van ongeveer US$ 10 miljoen (2000 en 2001) een bedrag van US$ 45 miljoen beschikbaar voor reconstructiehulp in de vorm van begrotingssteun. Mozambique zet deze middelen in voor de sectoren Onderwijs en Water & Sanitatie uit het reconstructieprogramma. Inmiddels is US$ 42 miljoen overgemaakt. De overstromingen in 2001 in Centraal Mozambique hebben tot een tweede Reconstructieprogramma geleid ad US$ 132 miljoen, waaraan Nederland US$ 13 miljoen bijdroeg via begrotingssteun.
 
Bevolking

In Mozambique wonen ongeveer 17,5 miljoen mensen (2003).De bevolkingsdichtheid is laag en bedraagt ongeveer 23 inwoners per vierkante kilometer.
 
De natuurlijke bevolkingsgroei bedraagt 0,82%.(2003)
 
Geboortecijfer per 1000 inwoners is 38.2 (2003)
 
Sterftecijfer per 1000 inwoners is 30.0 (2003)
 
De levensverwachting is 31,3 jaar. (mannen 31,0 en vrouwen 31,6 jaar (2003)
 
Bevolkingssamenstelling:
De bevolking is onderverdeeld in meer dan twintig stammen en inheemse groeperingen.
 
Taal

Officieel is de taal Portugees verder worden er diverse inheemse talen gesproken.
 
Godsdienst

Ruim vijftig procent van de bevolking hangt een inheems geloof aan. Ongeveer dertig procent is christen en ongeveer twintig procent is moslim.
 
Samenleving

Staatsinrichting
De grondwet van 2004 voorziet in een meerpartijenstelsel, bescherming van de fundamentele rechten van de mens en een vrije markteconomie. Zowel het 250 leden tellende parlement als de president worden iedere 5 jaar direct gekozen. De laatste presidents- en parlementsverkiezingen vonden plaats in december 2004. Voor het parlement geldt een kiesdrempel van 5%. De president, die grondwettelijk gezien eenmaal herkiesbaar is, benoemt de premier en de Raad van Ministers.
 
Politiek
Een verdere stap in de democratische ontwikkeling van Mozambique is gezet in december 2004, toen voor de derde maal sinds de vredesakkoorden van Rome (1992), presidents- en parlementsverkiezingen plaatsvonden. De belangrijkste deelnemende partijen waren regeringspartij Frelimo en oppositiepartij Renamo. Frelimo-kandidaat Armando Guebuza werd, bij de verkiezingen verkozen als opvolger van president Joaquim Chissano en is daarmee het eerste nieuwe staatshoofd voor Mozambique in 18 jaar. Voor het eerst treedt in Mozambique een nieuwe president aan in een tijd van vrede en op basis van de uitslag van verkiezingen. De eerste Frelimo president Mondlane werd immers vermoord en president Machel kwam om bij een vliegtuigongeluk, vrijwel zeker door sabotage. Terugtredend President Joachim Chissano was sinds 1986 aan de macht, eerst als president ten tijde van de éénpartijstaat en later twee maal als gekozen president. Hoewel president Chissano wettelijk de mogelijkheid had om voor een derde termijn als president te gaan, heeft hij hiervan afgezien, mede onder druk van zijn Frelimo partij. Dit kan in een Afrikaanse context bijzonder worden genoemd.
 
De opkomst bij deze laatste verkiezingen was betrekkelijk laag met slechst 3,3 miljoen kiezers, ofwel ongeveer 43% van de levende geregistreerde kiezers. Deze dramatische daling van kiezersparticipatie is een tegenvaller voor de democratie als geheel.De opkomst tijdens de verkiezingen in 1999 was nog 74%. Guebuza heeft de verkiezingen gewonnen met 63,64% van de stemmen, waar oppositieleider Dhlakama 31,74% van stemmen kreeg. De winstmarge van ongeveer 30% voor Frelimo was groter dan verwacht. De actieve campagne van Frelimo en de onverwacht lage opkomst zijn waarschijnlijk de belangrijkste oorzaken voor de aanzienlijke marge. De vele deelnemende kleine partijen hebben geen van alle de kiesdrempel gehaald en zijn derhalve niet vertegenwoordigd in het huidige parlement. Ook Raul Domingos, de kandidaat van de Partij voor de Vrede, Democratie en Ontwikkeling (PDD) scoorde onverwacht slecht en kwam niet boven de kiesdrempel van 5 procent. De Assembleia da Republica (parlement), bestaande uit in totaal 250 zetels, is na de verkiezingen samengesteld uit 158 parlementariërs van Frelimo en 92 van Renamo.
 
Renamo heeft, samen met alle andere oppositiepartijen met uitzondering van de PDD ( Partido para a Paz, Democracia e Desenvolvimento), een klacht ingediend bij de Kiescommissie en de Constitutionele Raad van Mozambique tegen onregelmatigheden tijdens de verkiezingen. Zij eisten volledig nieuwe verkiezingen in het hele land, voorafgegaan door nieuwe en volledige registratie. De Constitutionele Raad heeft erkend dat er enige onregelmatigheden waren, maar was van mening dat deze niet dermate grootschalig waren geweest om een doorslaggevend effect te hebben op de verkiezingsuitslag. De klachten zijn uiteindelijk om procedurele gronden afgewezen. Ook de EU Electoral Observation Mission heeft zich kritisch uitgelaten over de problemen bij de stemmen telling, de fouten in de computersoftware, beperkte toegang voor waarnemers en fouten in de kiezerslijsten, maar heeft daarbij ook aangegeven dat de onregelmatigheden geen invloed hebben gehad op de einduitslag. Op 21 januari 2005, maakte de Nationale Kiescommissie (CNE) de uitslag van de overwinning van Frelimo officieel. Verliezend presidentskandidaat Dhlakama liet uiteindelijk verstek gaan tijdens de inauguratie van president Guebuza, uit protest tegen de verkiezingsuitslag.
 
Gezien de voorgeschiedenis en het belang van de verkiezingen voor de jonge democratie alsmede de daadwerkelijke betrokkenheid bij ontwikkeling en goed bestuur in Mozambique waren meerdere internationale waarnemers bij de presidents- en parlementsverkiezingen aanwezig, o.a. de EU Election Observation Mission (EOM), het Carter Centrum, de Electoral Institute for Southern Africa (EISA), de SADC, het SADC Parlementary Forum, de AU, en de Gemeenschap voor Portugees sprekende landen (CPLP). De EU EOM en de Carter Centre waren hierbij verreweg de grootste missies.
 
Ten aanzien van het beleid van de nieuwe regering heeft President Guebuza aangegeven grotere inzet van alle ministeries en ambtenaren te eisen bij de bestrijding van de armoede en hij benadrukte de noodzaak om de bureaucratie en corruptie te bestrijden. De algemene indruk van de nieuwe regering is dat deze redelijk slagvaardig is en dat de balans positief is. Anderzijds is er ook veel ongeduld, en willen mensen direct verbeteringen zien in hun persoonlijke situatie en niet in "statistieken".
 
De topprioriteit van de regering is armoedebestrijding, waarbij het accent veel sterker dan voorheen ligt op het districtsniveau. De regering is bereid om verdere stappen te zetten op het gebied van decentralisatie en meer macht en middelen te delegeren naar de districten. Voor het slagen van armoedebestrijdingbeleid is handhaving van een stevige economische groei een absolute voorwaarde, en hieraan wordt dan ook in de nieuwe PARPA, de Mozambikaanse PRSP, hogere prioriteit toegekend. In lijn hiermee wordt ook door de nieuwe regering veel aandacht gegeven aan beroepsonderwijs, dat uiteindelijk moet bijdragen aan verbetering van de werkgelegenheid, en aan een betere concurrentiepositie. De hervormingsagenda van de regering bevat daarnaast ook een groot aantal kwesties die verbetering in het investeringsklimaat nastreven en aandacht voor noodzaak tot verbetering van financiële dienstverlening vooral op het platteland. De regering vaart duidelijk een meer nationalistische koers dan de vorige regering en neemt sterker een leidende rol in beleidsprocessen, ook in contact met de donoren. Anderzijds is na een jaar Guebuza nog relatief weinig voortgang geboekt met de hervorming van de publieke sector en verbetering van het functioneren van het rechtsstelsel.
 
Bron: landenweb.nl
Top