Tel: +31 (0)10 52 25 011 NL |   Fax: +31 (0)84 21 51 696 NL  skype afrika-online
English Nederlands
Home | Over Ons | Contact | Extra
Slideshow

Reizen naar Namibie

Geografie

Namibië ligt in Zuid-West Afrika. Namibië grenst aan de zuidelijke Atlantische Oceaan en ligt tussen Angola en Zuid-Afrika. Nambië deelt verder nog grenzen met Botswana en Zambia. De oppervlakte van Namibië is 825.418 vierkante kilometer. Nambië is daarmee ongeveer 20 keer zo groot als Nederland.
 
Namibië bestaat uit drie landschappen. Ten eerste de aan de kust gelegen Namibwoestijn. Als tweede in het binnenland een van noord naar zuid lopend, langgerekt plateau met pieken van boven de tweeduizend meter. De hoogste toppen van Namibië bevinden zich in het centrum van het plateau, met als uitschieters de Auasberge (2484 meter) en de Brandberg (2610 meter). Ten slotte in het oosten een vanaf het plateau geleidelijk aflopend woestijngebied een uitloper van de Kalahariwoestijn.
 
Behalve langs de lange Atlantische kustlijn in het westen is er niet veel water te vinden in Namibië. De meeste rivieren die richting de oceaan stromen, vallen een gedeelte van het jaar droog en bereiken soms de zee niet. Belangrijke rivieren die wel het hele jaar stromen zijn de Kunene, langs de Angolese grens, en de Oranjerivier die de grens vormt met Zuid-Afrika. Een zijrivier van de Oranjerivier, de Nossob, is de belangrijkste van het land.
 
Klimaat

Namibië heeft voornamelijk een woestijnklimaat. Het hele land is erg droog. In de zuidelijke kuststreken valt niet meer dan 150 millimeter regen per jaar. Tussen januari en april valt de meeste regen. Omdat Namibië op het zuidelijk halfrond ligt, is december de heetste maand. Gemiddeld wordt het dan dertig graden in het land, met uitschieters naar 45 graden in de Kalahari- en de Namibwoestijn. 's Nachts kan het in de woestijn ook vriezen.
 
 
Planten en dieren
 
Planten
Het grootste deel van Namibië is niet erg gevarieerd begroeid. De meeste bebossing komt voor in de noordoostelijke Caprivi-strook en langs de rivieren. In de rest van het land is de begroeiing meer zoals op de savanne. Geelbruine begroeiing afgewisseld met aloë en cactussen. Voorkomende soorten zijn: acacia, eik, euphorbia, gras, nara, palm, quiverboom en de bijzondere welwitschia.
 
Dieren
In de zuidelijke steppen, savannen en halfwoestijnen leven ontzettend veel dieren. Giraffen, spiesbokken, olifanten, leeuwen, zebra's en jachtluipaarden kun je hier ondermeer aantreffen. Er zijn een groot aantal wildparken in Namibië. De Namibische regering wil de parken zoveel mogelijk in elkaar over laten lopen, door vergroting en wildcorridors.
 
Geschiedenis

Namibië is van 1884 tot 1915 een Duitse kolonie geweest. Na de Eerste Wereldoorlog kwam het gebied enige jaren onder Brits gezag. In 1921 kreeg de Unie van Zuid-Afrika een mandaat van de Volkenbond tot tijdelijk bestuur van Zuidwest Afrika. Dit mandaat werd in 1966 door de Verenigde Naties opgeheven. Zuid-Afrika weigerde echter zich terug te trekken, en bleef het gebied bezetten.
 
Al in 1958 werd een verzetsbeweging tegen het Zuid-Afrikaanse apartheidsbewind opgericht, de Ovamboland People's Organization, die twee jaar later op ging in de South West African People's Organization (SWAPO), met Sam Nujoma als leider.
 
In 1967 stelden de VN een Raad voor Zuid-West Afrika in, die het gebied formeel moest besturen. In 1971 werd de Zuid-Afrikaanse aanwezigheid in Namibië door het internationaal gerechtshof onrechtmatig verklaard. SWAPO werd twee jaar later erkend als enige rechtmatige vertegenwoordiger van het Namibische volk, en kreeg tevens een waarnemersstatus bij de VN.
 
Na jaren van impasse maakte het welslagen van onderhandelingen tussen Zuid-Afrika, Angola, Cuba en de Verenigde staten in 1988 de weg vrij voor de onafhankelijkheid van Namibië. Meer dan 41000 bannelingen, waaronder Sam Nujoma, keerden naar huis terug. De eerste vrije verkiezingen, van 7-11 november 1989, leverden een grote overwinning voor het SWAPO op. Sam Nujoma werd president. Op 21 maart 1990 verkreeg Namibië de onafhankelijkheid. Op 28 februari 1994 werd de enclave Walvisbaai als laatste gebiedsdeel door Zuid-Afrika aan Namibië overgedragen.
 
Economie en Toerisme

Het meest karakteristieke kenmerk van de Namibische economie is de tweedeling in economische kansen en levenspeil tussen een kleine, voornamelijk blanke minderheid enerzijds, en het overgrote deel van de inheemse bevolking anderzijds. Namibië heeft een Gini- coëfficiënt van bijna 0.7, hetgeen wijst op een zeer scheve inkomensverdeling.
 
De economie heeft een eenzijdig karakter. De winstgevende sectoren zijn vooral kapitaalintensief, met name de mijnbouw. De grote voorraden bodemschatten zoals diamant, uranium, goud en koper leveren een groot deel van alle export inkomsten. Industrie levert 30% van het BNP, 20% van de bevolking werkzaam is in deze sector. Eind jaren negentig was 47% van de bevolking werkzaam in de landbouw, terwijl deze sector maar 11% van het BNP levert. De sector diensten levert 59% van het BNP, in deze sector is 33% van de bevolking werkzaam. Ongeveer eenderde van de bevolking is werkloos en deze problematiek wordt versterkt door de jaarlijkse groep schoolverlaters, waarvoor nauwelijks emplooi is.
 
De regering heeft de afgelopen jaren een voorzichtig en grotendeels succesvol financieel en economisch beleid gevoerd. Het begrotingstekort voor 2004/2005 wordt geschat op 2,1% van het BNP. De buitenlandse schuld voor 2005 bedraagt US$ 1.218 mln. De inflatie is redelijk gestabiliseerd tot 2,3%. Er is sprake van een gestage economische groei van zo'n 4–5 % per jaar. De economische afhankelijkheid van Zuid-Afrika is nog immer zeer groot en maakt kwetsbaar. Ook door haar zeer beperkte binnenlandse afzetmarkt heeft Namibië veel belang bij een exportgericht beleid. De regering moedigt dit aan door het creëren van aantrekkelijke investerings- en productie voorwaarden. De bedoeling is dat de haven van Walvisbaai een rol zal gaan spelen als toegangspoort voor heel Zuidelijk Afrika.
 
Bevolking

In Namibië wonen iets meer dan 2 miljoen mensen (2006).De bevolkingsdichtheid is extreem laag met 2,4 inwoners per vierkante kilometer.
 
De natuurlijke bevolkingsgroei bedraagt 0,59%.(2006)
 
Geboortecijfer per 1000 inwoners is 24,32 (2006)
 
Sterftecijfer per 1000 inwoners is 18,86 (2006)
 
De levensverwachting is 43,4 jaar. (mannen 44,5 en vrouwen 42,3 jaar (2006)
 
Deze cijfers kunnen sterk wisselen als gevolg van de aidsepidemie.
 
De bevolking in Namibië bestaat voor het grootste gedeelte uit zwarten( 87,5%). Er zijn in Namibië 9% blanken. De rest is van gemixte afkomst. Bijna de helft van de bevolking behoort tot de Ovambostam, een Bantoevolk dat voornamelijk in het noorden van het land woont. Zij kwamen later in het land dan de oorspronkelijke bewoners. De Khoi-Khoi en de San kwamen al in respectievelijk de vijfde en eerste eeuw na Christus in Namibië. Maar tot deze, later tot Khoisan vermengde, groep behoort nog maar een klein deel van de huidige bevolking. In de Kalahariwoestijn woont nog wel een kleine groep San.
 
Verder komen de volgende stammen voor: de Damara, Herero, Nama, Kavango, Oost-Caprivi en de Kaokovelders.
 
Taal

Engels is de officiële taal van Namibië. Daarnaast wordt er Afrikaans, Duits, Oshivambo en andere inheemse talen gesproken.
 
Godsdienst

80-90% van de bevolking is Christen. Hiervan behoort de helft tot de Lutheranen.
 
De rest van de bevolking hangt een inheemse godsdienst aan.
 
Samenleving

Staatsinrichting
Namibië is een parlementaire democratie. Het staatshoofd wordt rechtstreeks voor vijf jaar door het volk gekozen en is eenmaal herkiesbaar. Om voor de eerste president een derde termijn mogelijk te maken werd in 1998 de grondwet aangepast. De president benoemt de premier en de leden van het kabinet, en andere belangrijke functionarissen op sleutelposities. Het parlement bestaat uit de Nationale Assemblee en de Nationale Raad. De Nationale Assemblee telt 72 leden, aangevuld met 8 door de president aangewezen leden zonder stemrecht. De 72 leden van de Nationale Assemblee worden door het volk gekozen voor een periode van vijf jaar. De 26 leden van de Nationale Raad worden door regionale raden gekozen voor eveneens vijf jaar. De Assemblee is verplicht de amendementen van de Raad op de wetgeving in overweging te nemen, maar kan verwerping van een wet met tweederde meerderheid ongedaan maken.
 
De grondwet van 1990 vormt een sterk fundament voor de Namibische rechtsstaat. De handhaving van fundamentele mensenrechten is verankerd in hoofdstuk 3 van de grondwet; zelfs het voltallige parlement kan aan de inhoud van dit hoofdstuk geen afbreuk doen. De rechterlijke macht is onafhankelijk.
 
Politiek
In Namibië liggen sinds de onafhankelijkheid de twee volgende aspiraties ten grondslag aan het handelen van de regering:
 
* het streven naar nationale verzoening.
* de transformatie naar een democratische, marktgeoriënteerde samenleving.

Namibië heeft de afgelopen jaren een grote mate van politieke en maatschappelijke stabiliteit gekend. Het apartheidsregime laat weliswaar nog steeds zijn sporen na, en de verschillen tussen arm en rijk blijven enorm. Desalniettemin is er betrekkelijk weinig sprake van raciale spanningen of maatschappelijk protest. Wel geeft de regering regelmatig blijk van een intolerante houding ten aanzien van een diversiteit aan groepen die ‘ onwelgevallig gedrag’ vertonen, waaronder homo’s, Afrikaanssprekenden, (buitenlandse) rechters en de pers.
 
De belangrijkste prioriteiten van de overheid zijn het tegengaan van armoede en ongelijkheid, het creëren van werkgelegenheid, stimuleren van economische groei en diversificatie en het tegengaan van HIV/AIDS.
 
Een toenemend punt van aandacht is landhervorming. In februari 2004 kondigde de regering aan dat officieel van start zou worden gegaan met het versneld onteigenen van boerderijen en land van blanke commerciële boeren. In 2005 vond een eerste gedwongen onteigening plaats onder het landhervormingsbeleid van de overheid.
 
Na het behalen van een grote meerderheid van stemmen tijdens de presidents- en parlementsverkiezingen van december 1999, verstevigde de grootste politieke partij, de South West Africa People’s Organisation (SWAPO), haar machtsbasis opnieuw tijdens de presidents- en parlementsverkiezingen van november 2004. Na een regeringsperiode van 3 termijnen onder president Sam Nujoma werd tijdens deze laatste verkiezingen de tijdens het partijcongres van SWAPO in mei 2004 benoemde presidentskandidaat Hifikepunye Pohamba verkozen tot president van Namibië.
 
Nadat de Democratic Turnhalle Alliance of Namibia (DTA), welke is belast met een verleden van pro Zuid-Afrikaanse politiek, lange tijd als grootste oppositiepartij gold, is deze tijdens de laatste verkiezingen ingehaald door de recentelijk nieuw opgerichte politieke partij Congress of Democrats (COD) onder leiding van dhr. Ben Ulenga. Deze ex-ambassadeur trad, uit onvrede over het steeds eigenmachtiger optreden van president en regeringspartij, uit de SWAPO nadat in oktober 1998 de regeringspartij haar tweederde meerderheid aanwendde om een derde ambtstermijn voor president Nujoma grondwettelijk mogelijk te maken. De winst van de COD komt echter voornamelijk van voormalige DTA aanhangers en vormt geen bedreiging voor de nog steeds almachtige SWAPO. De andere oppositiepartijen opereren op een nauwe, of etnisch bepaalde basis en zijn te klein om een rol van betekenis te spelen.
 
Bron: landenweb.nl
Top