Tel: +31 (0)10 52 25 011 NL |   Fax: +31 (0)84 21 51 696 NL  skype afrika-online
English Nederlands
Home | Over Ons | Contact | Extra
Slideshow

Luxe vakanties naar de Seychellen

Geografie

De Seychellen (officieel: Republic of Seychelles, République des Seychelles, en in het Creools Repiblik Sesel) is een uit 115 eilanden bestaande archipel in het midden van de Indische Oceaan, 4° ten zuiden van de evenaar. De Seychellen zijn ontstaan na de scheuring van de continenten, miljoenen jaren geleden.
De totale landoppervlakte beslaat ongeveer 450 km2. De eilandengroep ligt over een oppervlakte van 400.000 km2 verspreid over de Indische Oceaan. Het grootste eiland is Mahé en is met 152 km2 ongeveer net zo groot als Texel. Praslin is in grootte het tweede eiland met 127 km2. Het kleinste bewoonde eiland is Aride, slechts 0,7 km2 groot. De 73 eilanden aan de buitenkant van de archipel bestaan uit koraal. De koraaleilanden steken niet meer dan drie meter boven de zeespiegel uit en zijn begroeid met casuarinabomen en kokospalmen. De 42 eilanden aan de binnenkant van de archipel bestaan uit graniet, en dat is uniek in de wereld. De granieten eilanden zijn bergachtig en begroeid met ondoordringbaar oerwoud. De hoogste top ligt op Mahé en is de Morne Seychellois (905 m). Op het eiland Silhouette is de hoogste top de Mont Dauban (740 m).
 
Mahé ligt op ongeveer 1600 km van het vasteland van Afrika, Madagaskar en India. Mauritius ligt 1700 ten zuiden van Mahé. Als men vanuit de hoofdstad Mahé naar het westen vaart komt men ongeveer uit op de grens van Tanzania en Kenia. De grootste afstand tussen twee eilanden is tussen Mahé en Aldabra, 1100 km. Het Aldabra-atol, opgebouwd uit basalt, kalksteen en koraal, staat op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO evenals de Vallée de Mai op het eiland Praslin. Vulkanisch zijn de eilanden Cosmoledo, Astove en Assumption.
 
Klimaat

De dicht tegen de evenaar liggende Seychellen hebben uiteraard een tropisch klimaat. Ondanks de vochtige warmte is het door de altijd aanwezige zeewind prettig toeven op de eilandengroep.
 
De temperaturen liggen gemiddeld tussen de 24 en 30°C. De warme periode ligt tussen december en april. De "koude" periode ligt tussen juni en oktober. De zuidoostmoesson van mei tot september en de noordwestmoesson van oktober tot april verdeelt het land in twee seizoenen. De noordwestmoesson brengt de meeste regen, met name in de periode januari/december. Tijdens dit wat nattere jaargetijde valt in de hoogste delen vaak tot 3500 mm regen, terwijl er op de laaggelegen atollen ca. 750 mm valt. De rest van het jaar vallen er regelmatig tropische buien. Juli en augustus zijn over het algemeen de droogste maanden.
 
De Seychellen vormen een van de weinige plaatsen op de wereld die niet door natuurlijke gevaren zoals aardbevingen of orkanen getroffen worden. Alleen de Farquhar-eilanden worden wel eens geteisterd door cyclonen. Ook malaria of andere tropische ziekten komen op de eilanden niet voor.
 
Planten en dieren

Door de geïsoleerde ligging van de Seychellen zijn er een groot aantal planten en dieren die alléén op de Seychellen voorkomen. Na de kolonisatie zijn er ook planten en dieren van elders naar de Seychellen gehaald.
 
Er groeien veel soorten palmen op de Seychellen, die hoogstwaarschijnlijk niet inheems zijn, maar op de een of andere manier ooit op de archipel terecht gekomen zijn. De kokospalm met verschillende ondersoorten is de meest voorkomende. Bijzonder is de coco de mer- palm die van nature maar op twee eilanden voorkomt. De soort kan 30 meter hoog en meer dan 500 jaar, en zelfs tot 800 jaar, oud worden. De bladeren hebben een doorsnee van ongeveer zes meter en zijn daarmee de grootste ter wereld. Een rijpe coco de mer kan wel 20 kg wegen en is daarmee de zwaarste vrucht ter wereld. Takmaka's, een soort loofboom, groeien aan het strand en in de lagere gedeelten van de eilanden. Van de "bwa mediz" of kwalboom bestaan maar ongeveer 50 exemplaren en is pas in 1970 herontdekt. Aan de kust groeien casuarina's die oorspronkelijk uit Australië komen en verschillende soorten mangrove.
 
Een bijzondere struik is de vleesetende (insecten) bekerplant. De Wright's gardenia- struik komt alleen op het eiland Aride voor. Wijd verspreid is de wilde vanille. Aan fruit geen gebrek op de Seychellen. Ananassen, passievruchten, bananen, mango's, papaja's en lychees zijn volop te krijgen. Bijzondere vruchten zijn de broodvruchten, de mangistan, de loquat, de jamalaque en de jackfruit. Bloemen zijn wat schaars op de Seychellen, al komen er ongeveer 25 soorten orchideeën voor.
 
Er komen weinig inheemse zoogdieren voor op de Seychellen. Alleen de Seychellen vliegende hond en de schildstaartvleermuis. De vliegende hond wordt ook in restaurants geserveerd! Uit Madagaskar is de insectenetende tenrek afkomstig, een borstelegel. Alleen op Cousin eiland komt de Indiase haas voor. Het aantal geiten op de Seychellen wordt zo laag mogelijk gehouden vanwege de schade die ze aan de begroeiing toebrengen.
 
In de wateren rond de Seychellen leven 43 soorten walvissen en verschillende soorten dolfijnen. Op het ontoegankelijke Aldabra-atol komt de Aldabra reuzenschildpad in groten getale voor (ca. 150.000 exemplaren). Deze landschildpadden kunnen een lengte van 1,5 meter bereiken en meer dan honderd jaar oud worden. Deze reuzenschildpadden komen verder alleen nog maar op de Galapagos-eilanden voor. Vier soorten zeeschildpadden die met uitsterven worden bedreigd komen nog steeds rond de Seychellen voor. De lederrugschildpad kan twee meter lang worden en 400 kg zwaar worden.
 
De Seychellen skink en de Wright's skink, twee soorten hagedissen, komen alléén op de Seychellen voor. Verschillende soorten gekko's komen op de Seychellen veelvuldig voor. De inheemse krokodillen zijn al lang geleden uitgeroeid. Er komen geen giftige slangen voor op de Seychellen. De twee grootste soorten zijn de Seychellen huisslang en de wolfsslang. Op de Seychellen leven vijf soorten kikkers. Vier daarvan komen alléén op de Seychellen voor. De Sooglossus Gardineri wordt niet groter dan 2 cm.
 
De wateren rond de Seychellen zijn zeer kleurrijk door de koralen en de meer dan 1000 soorten vissen. Rond de eilanden leven veel soorten haaien, die echter ongevaarlijk zijn. Bij de buitenste eilanden wordt het gevaarlijker met de tijgerhaai en de hamerhaai. De grootste vis ter wereld , de walvishaai, wordt wel eens gesignaleerd bij de koraalriffen. De duivelsrog met een spanwijdte van 7 meter is een indrukwekkende verschijning. De volgende opsomming is volstrekt willekeurig en geeft alleen aan hoe divers de vissenwereld rond de Seychellen is: morenen, koraalduivels, barbelen, vleermuisvissen, anemoonvissen, barracuda's, lipvissen, grondels, trekkervissen, koffervissen, kogelvissen en nog talloze andere soorten bevolken de wateren rond de Seychellen. De regering van de Seychellen heeft verschillende nationale zeeparken aangewezen.
 
Op de Seychellen komen ongeveer 200 soorten vogels voor. Verschillende soorten sterns vormen de grootste groep zeevogels. Een grote zeevogel is de fregatvogel. Twee soorten keerkringvogels komen alléén op de Seychellen voor. Reigersoorten als de zilverreiger en de koereiger of ibis leven langs de mangrovekusten. Roofvogels komen niet veel voor; de kerkuil, de Seychellen torenvalk en de zéér zeldzame bare-legged scops owl zijn de enige. Andere vogels zijn o.a. het korhoen, de gestreepte duif, de blauwe duif, de zeldzame zwarte papagaai (nog maar ± 100 exemplaren), de kardinaalsvogel en de zéér zeldzame Seychellen ekster en Seychellen tjiftjaf. Van de Seychelse paradijsvliegenvanger leven nog maar 50 paartjes, allemaal op het eiland La Digue. De nationale vogel van de Seychellen is de vasapapegaai.
 
Er zijn meer dan 3000 meest inheemse soorten insecten op de archipel te vinden. Indrukwekkend maar ongevaarlijk zijn de reuzenduizendpoten die 25 cm lang kunnen worden. De zweepschorpioen ziet er gevaarlijk uit maar doet ook niets. Bijzonder zijn de wandelende takken en bladen die door hun schutkleur echter nauwelijks te zien zijn. Tarantula's en wolfsspinnen kunnen wel gemeen bijten maar komen niet veel voor.
 
Geschiedenis

Vroegste geschiedenis
Er wonen pas sinds ongeveer 200 jaar mensen op de Seychellen. Vóór die tijd hebben Arabieren de eilanden bezocht tussen de 9e en de 14e eeuw. Bewijzen daarvan zijn te vinden op het eiland Silhouette waar enkele graven van Arabisch ontwerp staan. De eerste keer dat de Seychellen genoemd werden was in het jaar 851 door Arabische zeelieden. De eerste beschrijving van de eilanden dateert van 1501. Het was de grote ontdekkingsreiziger Vasco da Gama zelf die op de zeekaart de "Gran Portulan" de eilanden tekende. De Portugezen noemden de eilanden "Ilhas de Almirante". De eerste uitgebreide beschrijving van de eilanden dateert van 1609 en is gemaakt door John Jordain.
 
In de 17e en begin 18e eeuw werden de Seychellen vaak bezocht door piraten, die op de eilanden hun buit veiligstelden. Halverwege de 18e eeuw nam de piraterij af doordat de Fransen en Engelsen voortaan marineschepen naar de Indische Oceaan stuurden die de handelsschepen beschermden.
 
Franse tijd
Rond 1735 stuurde de gouverneur-generaal van Ile de France (nu Mauritius) en Bourbon (nu Réunion), Mahé de La Bourdonnais twee schepen naar de Seychellen. Zij kregen als opdracht mee om de eilanden in kaart te brengen en de mogelijkheden te inventariseren i.v.m eventuele kolonisatie. In 1744 stuurde Mahé de La Bourdonnais opnieuw een schip naar de Seychellen om een betere kaart van de eilanden te maken. Kapitein Picault noemde het grootste eiland naar zijn opdrachtgever, Mahé. Hij rapporteerde dat Mahé geschikt zou zijn als kolonie en dat er rijst verbouwd kon worden. Met het rapport werd echter niets gedaan. In 1756 besloot men om de Seychellen officieel in bezit te nemen voor Frankrijk. Men wilde er landbouw ontwikkelen en het als steunpunt gebruiken voor schepen op weg naar India. Op 1 november 1756 werden de eilanden officieel Frans grondgebied. De eilanden werden vernoemd naar de toenmalige minister van Financiën van Lodewijk XV, de Séchelles. De kolonisatie liet door de oorlog tussen de Engelsen en de Fransen nog even op zich wachten. Pas in 1770 werden de eerste kolonisten naar Ste. Anne gestuurd. Deze groep zette zich maar mondjesmaat in voor de "goede" zaak en er werd al snel een tweede groep gestuurd. Deze twee groepen kregen ruzie en dat leidde tot het vertrek van een deel van de eerste groep in 1772. Om de zaak weer in het gareel te krijgen werd er weer een nieuwe commandant naar Mahé gestuurd, De Roumainville. Deze liet meteen enkele gebouwen neerzetten. De nederzetting werd l'Etablissement du Roi genoemd en zou later uitgroeien tot de hoofdstad Victoria. De Franse Revolutie liet ook op de Seychellen zijn sporen achter. De bewoners stelden een eilandraad in die besloot om zich nog alleen maar te bemoeien met de regering in Parijs. Bovendien besloot men om nieuwe plantages in eerste instantie toe te wijzen aan bewoners van de eilanden. En verder ging men rustig door met het houden van slaven. Iets wat in het Frankrijk van dat moment zwaar onder vuur lag. Slaven waren volgens de bevolking hard nodig om de arbeid op de katoen- en kokospalmenplantages te kunnen exploiteren. Dit leidde er toe dat er in 1804 3015 slaven waren op een bevolking van ca. 4000!
 
Engelse tijd
In 1794 kregen de Seychellen een nieuwe commandant: Jean-Baptiste Queau de Quinssy. Deze ondervond al snel de gevolgen van de napoleontische oorlogen tussen Engeland en Frankrijk. De Engelsen waren de voortdurende overvallen op handelsschepen door Franse piraten beu.
 
Ze besloten om de Seychellen in te nemen om daardoor de uitvalsbasis van de piraten te ontmantelen. Zich daartegen verzetten had voor de Fransen geen zin doordat er nauwelijks middelen waren om zich te verdedigen. Na onderhandelingen tussen De Quinssy en de Engelsen werd overeengekomen dat De Quinssy de eilanden mocht blijven besturen. Deze overeenkomst was zeer voordelig voor de Seychellen want de handel met zowel Frankrijk als Engeland bloeide op, met name ook door de opkomst van de kaneelexport.
 
In 1811 lieten de Engelsen een permanente vertegenwoordiger op Mahé achter. De Quinssy bleef echter aan als gouverneur, zelfs nadat in 1814 bij het Verdrag van Parijs de Seychellen aan Engeland toegewezen werden. Ook de naam werd toen veranderd: Séchelles werd Seychelles (Nederlands : Seychellen). Zelfs De Quinssy veranderde zijn naam in De Quincy.
 
De strijd van de Engelsen tegen de slavernij was voorlopig nog tevergeefs. Pas nadat de Engelsen slavenschepen onderschepten en daarmee de slavenhandel ernstige schade toebracht, kwam er wat schot in de zaak. De Engelsen werden geholpen door de ineenstorting van de katoenhandel in 1830 en de daaropvolgende economische crisis op de Seychellen. In 1835 werd uiteindelijk de slavernij officieel afgeschaft, waardoor de economische toestand alleen nog maar verergerde.
 
Dit veranderde vanaf 1860 toen slaven van Arabische slavenschepen bevrijd werden door de Engelsen. Deze slaven werden door de Engelsen o.a naar de Seychellen gebracht en gingen daar op de kokosplantages werken. Rond deze tijd werden ook de eerste verharde wegen aangelegd, scholen gebouwd en de hoofdstad naar de Britse koningin Victoria vernoemd. In 1862 werd Mahé getroffen door stortregens en zware windstoten die aan 75 mensen het leven kostten en de hoofdstad Victoria grotendeels verwoestten. In 1872 werd een eigen grondwet en een wetgevend orgaan, de Raad van Gevolmachtigden, ingesteld. Alleen blanken hadden stemrecht (plantocratie). In 1883 werden de Seychellen getroffen door een pokkenepidemie die aan honderden Seychellers het leven kostte. Vanaf ongeveer 1900 werden de Seychellen verbanningsoord voor recalcitrante figuren uit het gehele Britse rijk. Makarios III van Cyprus was in de jaren '50 een van de beroemdste ballingen.
 
De Eerste Wereldoorlog en de wereldwijde economische crisis van de jaren dertig zorgden ervoor dat de economie weer stagneerde en de inkomens op de Seychellen sterk terugliepen. De Tweede Wereldoorlog ging aan de Seychellen voorbij, hoewel men voorbereid was op een eventuele aanval. Na de Tweede Wereldoorlog werd de roep om onafhankelijkheid snel luider tot ongenoegen van de plantersorganisatie. Pas in 1967 werden er echte algemene verkiezingen gehouden en de nek-aan-nek verkiezingsstrijd ging tussen twee grote partijen, de Seychelles People's United Party Van de huidige president Albert René en de Seychelles Democratic Party van James Mancham. Mancham werd uiteindelijk premier.
 
Onafhankelijkheid
Op 29 juni 1976 werden de Seychellen volledig onafhankelijk en werd Mancham de eerste president van de Seychellen. René werd minister-president.
 
In juni 1977 pleegde René zonder bloedvergieten een staatsgreep terwijl Mancham in het buitenland was. Er werd een nieuwe grondwet aangenomen en er was nog maar plaats voor één partij, die van René. Mancham en veel leden van zijn partij vertrokken daarop van de Seychellen. Veel bedrijven werden vervolgens genationaliseerd en de banden met de Sovjet Unie, Cuba en China werden steeds hechter.
 
Door het toerisme ging het steeds beter met de Seychellen en in 1984 en 1989 werd René herkozen als president. Een staatsgreep in 1981 (met medewerking van Zuid Afrika?) werd in de kiem gesmoord en mislukte. Door de economische recessie eind jaren tachtig en de Golfoorlog in 1991 werd de economie een gevoelige slag toegebracht. Zo steeg de buitenlandse schuld tot meer dan 150 miljoen dollar. Het volk begon te morren en René werd gedwongen concessies te doen. Zo werden enkele grote hotels geprivatiseerd e mochten politieke ballingen terugkeren. In 1992 werd er weer een meerpartijensysteem toegelaten, waar de teruggekeerde James Mancham direct gebruik van maakte en de Democratic Party oprichtte. Toch werden de verkiezingen van 1993 weer ruim gewonnen door René. De grondwet werd weer veranderd. Één van de bepalingen was dat de president maximaal drie keer herkozen kan worden.
 
Het belangrijkste voornemen van de nieuwe regering was dat men ging proberen de afhankelijkheid van het toerisme te verminderen. Zo werd de haven van Victoria uitgebreid en de multinational Heinz naar het eiland gelokt voor de visindustrie. Ondanks beschuldigingen van corruptie bij de verkiezingen van 1998 won de partij van René weer met een overweldigende meerderheid. Van de 34 zetels waren er 30 voor de partij van René.
 
Bij de parlementsverkiezingen in december 2002 vertienvoudigde de oppositionele Nationale Partij der Seychellen (SNP) haar zetelaantal, dat steeg van één naar elf. De oppositie behaalde daarmee haar beste resultaat sinds de herinvoering van het meerpartijenstelsel in 1991. De 23 overige zetels in het parlement gingen naar het Seychelse Progressieve Volksfront (SPPF) van president France-Albert René. Na 27 jaar aan de macht te zijn geweest, nam hij april 2004 ontslag en werd hij opgevolgd door vice-president James Michel. Bij de nieuwe verkiezingen in juli 2006 waren er 3 potentiële kandidaten, de zittende president James Michel, de leider van de grootste oppositiepartij (SNP), Wavel Ramkalawan en een onafhankelijke kandidaat Mr. Philippe Boullé. James Michel werd tijdens de verkiezingen met een kleine meerderheid herkozen tot president van de Seychellen.
 
Economie en Toerisme

Na de onafhankelijkheid in 1970 is de economische groei opmerkelijk geweest. De economie groeide meer dan 5% per jaar maar nu is dat gedaald naar ongeveer 1% groei per jaar, mede als gevolg van de Golfoorlog in 1991. Vanaf 1991 werden ook steeds meer staatsbedrijven geprivatiseerd. Het werd hierdoor ook interessanter voor buitenlandse investeerders. Nadeel was dat hierdoor veel mensen ontslagen werden. Op dit moment ligt de werkloosheid dan ook boven de 10%. De overheid heeft via de Seychelles Marketing Board nog wel een machtige positie wat betreft de import van (gebruiks) goederen. Hierdoor heeft de overheid een grote invloed op de prijzen van die goederen en kan daardoor het inflatiecijfer vrij laag houden. De dienstensector is de belangrijkste werkgever. Te denken valt dan aan transport, hotelsector en financiële dienstverlening. Aan buitenlandse steun ontvangen de Seychellen ongeveer $15 miljoen per jaar.
 
Het gemiddelde inkomen van de Seycheller ligt op dit moment rond de $7500 per jaar.
 
Vlees, groente en fruit worden uit het buitenland geïmporteerd. Er wordt op dit moment voor ongeveer $403 miljoen aan goederen geïmporteerd uit voornamelijk Zuid Afrika, Groot- Brittannië, China, Singapore, Frankrijk en Italië.
 
Belangrijke exportproducten zijn vis en visproducten, met name tonijn in blik. Ongeveer 10% van de buitenlandse deviezen komt van de visindustrie. De visfabriek van multinational Heinz is de grootste verwerkingsfabriek van tonijn in de Indische Oceaan. Ook de uitvoer van kaneel is van betekenis. Het belang van kokosproducten voor de export is sterk verminderd. Er wordt op dit moment voor ongeveer $91 miljoen geëxporteerd naar voornamelijk Frankrijk, Groot- Brittannië, Nederland, Italië, China, Duitsland en Japan. Het tekort op de handelsbalans wordt grotendeels opgeheven door de inkomsten uit het toerisme.
 
De industriële sector op de Seychellen stelt niet veel voor. Enkele oorzaken daarvoor zijn de geïsoleerde ligging, weinig natuurlijke grondstoffen en te laag opgeleid personeel. Wel is er met name op het eiland La Digue wat traditionele scheepsbouw te vinden voor de binnenlandse markt.
 
De opening van het internationale vliegveld op Mahé in 1971 betekende het begin van het toerisme op de Seychellen. De witte stranden, blauwe luchten en het warme zeewater trokken al snel vele toeristen. Het eiland Mahé telt 68 meest hagelwitte stranden. De inkomsten uit het toerisme bedragen ongeveer 75% van de totale inkomsten aan buitenlands geld. Per jaar worden de Seychellen bezocht door ongeveer 150.000 mensen. Daarvan komen er zo'n 10.000 naar de Seychellen voor een duikvakantie. In 1986 kwamen er nog maar 67.000 toeristen naar de Seychellen. De meeste toeristen komen uit Frankrijk, Engeland en Duitsland. Er is dus nog geen sprake van massatoerisme en de Seychelse regering wil dit graag zo houden; men richt zich dan ook voornamelijk op de rijkere toerist. Grote hotelcomplexen à la de Spaanse costa's zijn dan ook niet te vinden op de eilanden.
 
De snelste manier om van het ene naar het andere eiland te reizen is met het vliegtuig. Air Seychelles verzorgt de vluchten tussen de eilanden. De Seychellen zijn het kleinste land ter wereld met een eigen luchtvaartmaatschappij. Het eiland Silhouette heeft geen vliegveld maar helikopters bieden uitkomst. Tussen de grotere eilanden varen ook zeilschepen met motoren. Victoria heeft een belangrijke zeehaven.
 
De eilanden Mahé en Praslin hebben eigen busservice. Alleen Mahé heeft een goed wegennet. Er is ongeveer 250 km geasfalteerde weg op Mahé. Op het eiland La Digue kan men zich nog verplaatsen met een ossenwagen.
 
Bevolking

Op de Seychellen wonen ongeveer 80.000 mensen. Bijna 90% van hen woont op Mahé, het grootste eiland. De bevolkingsdichtheid bedraagt ongeveer 167 mensen per km2. Het tweede eiland, Praslin, telt ongeveer 6000 mensen. Van de 115 eilanden zijn er maar 30 bewoond met soms niet meer dan tien bewoners.
 
Meer dan de helft van de inwoners woont in de steden, de rest leeft op het platteland. Victoria is met 35.000 inwoners een van de kleinste hoofdsteden ter wereld.
 
De meeste inwoners van de Seychellen stammen af van Afrikaanse slaven. Andere groepen stammen af van migranten uit Europa, India, China en Arabische landen. De bevolking van de Seychellen is nu een bonte smeltkroes van verschillende rassen die over het algemeen goed met elkaar op kunnen schieten.
 
De bevolkingsopbouw is niet goed verdeeld: bijna 30% van de bevolking is niet ouder dan 14 jaar (Nederland 18%) en maar 6% van de bevolking is ouder dan 65 (Nederland 14%). De bevolking groeit jaarlijks met 0,49%.
 
De levensverwachting van de gemiddelde Seycheller is iets meer dan 70 jaar.
 
Taal

Creools, Engels en Frans zijn de drie officiële talen van de Seychellen. Het Creools is de omgangstaal en is een mengeling van met name Frans en ook Arabisch, Engels en enkele Bantu-talen uit Afrika. Het Creools van de Seychellen is vrijwel gelijk aan dat van Mauritius en Martinique, maar weer niet van het Creools dat op Réunion gesproken wordt. De schrijfwijze van het Creools is eindelijk vastgelegd in een woordenboek en deze spelling wordt ook op de scholen gebruikt.
 
Dat de oorsprong van het Creools voornamelijk in het Frans ligt getuigen de volgende woorden:

* Goedemiddag - bonzour
* Goedenavond - bonzwar
* Tot ziens - orevwar
* Veel - bokou
* Water - delo
* Mijn bagage - mon bagaz

Godsdienst

Ongeveer 90% van de Seychelse bevolking is rooms-katholiek. Het rooms- katholieke geloof werd pas in 1851 op de Seychellen geïntroduceerd, maar verspreidde zich snel over de eilanden. De anglicaanse kerk is nooit erg groot geworden ondanks de komst van anglicaanse missionarissen vanaf 1865.
 
De pinkstergemeente en Jehova's getuigen zijn kleine maar actieve kerkgenootschappen op de Seychellen. Hindoes en moslims hebben in de hoofdstad Victoria respectievelijk een eigen tempel en moskee. Animistische restverschijnselen komen nog steeds voor op de Seychellen, met name onder de wat oudere bevolkingsgroep. Het animisme is een oergeloof waarbij men gelooft dat alle aardse dingen zoals bomen, dieren of zelfs stenen, een eigen spirituele kracht bezitten. Op de Seychellen noemt men het gris-gris of zwarte magie en het bestaat nog steeds naast het katholieke geloof. Een "bonhom" of "bonfem du bois" werkt met kruiden, amuletten en tovenarij om bijvoorbeeld ziektes te genezen. Hoewel het geloof in gris gris steeds minder wordt, blijven de Seychellers nog wel een erg bijgelovig volk.
 
Samenleving

Staatsinrichting
De Seychellen is een republiek met een president aan het hoofd die veel politieke macht heeft en leiding geeft aan tien ministers. De president wordt voor vijf jaar gekozen en kan driemaal herkozen worden. Het parlement telt 34 leden. In het Seychelse parlement zitten meer vrouwen dan waar ook ter wereld.
 
In 1992 werden er voor het eerst sinds de staatsgreep van 1997 weer oppositiepartijen toegestaan.
 
De Seychellen zijn verdeeld in 23 administratieve districten.
 
De Seychellen zijn o.a. lid van het Britse Gemenebest, de Verenigde Naties en de Organisatie voor Afrikaanse Eenheid (OAE).
 
Onderwijs
Sinds de staatsgreep van René in 1977 is het onderwijs op de Seychellen er flink op vooruit gegaan. Kinderen tussen drie en vijf kunnen de kleuterschool bezoeken, maar dit is niet verplicht. Pas vanaf vijf kent men de schoolplicht die duurt tot men vijftien is. De lagere scholen hebben ongeveer 10.000 leerlingen en de middelbare scholen ongeveer 7.000. Opmerkelijk is dat de kinderen tot ±1990 verplicht waren om na de middelbare school één jaar in een soort werkkamp te verblijven, veelal in de landbouwsector. De kinderen zagen de ouders dan maanden niet en kregen les van Cubaanse, Russische en Angolese leraren die de ideeën van Marx en Engels propageerden. De polytechnische school voor handel, techniek en kunst in Mont Fleuri geeft een aantal cursussen die na de middelbare school gevolgd kunnen worden. Alle lessen worden in het Engels gegeven.
 
Ongeveer 21% van de bevolking is analfabeet. Het onderwijs is gratis en voornamelijk in handen van de rooms-katholieke Kerk.
 
< body=""><>
Top